ISRARLA TOPARLANMAMAK

Okuyorsunuz di mi günlük gazeteleri? En azindan bas sayfalarina bakiyorsunuz.
Gözümüzün önünde dönen su dolaplar bas döndürmedi mi? Döndürmüyor mu?
Gözümüzün içine baka baka diyecegim ya... Hayir! Gözümüzün içine baktiklari filan yok. En azindan benim gözümün içine bakmiyorlar. Bakamiyorlar degil, bakmiyorlar. Yoksa, is bakmaya filan kalsa. Degil bakmak, oyar, çikarirlar bile. Bereket adam yerine koymuyorlar da kurtariyoruz.
Ne bakimdan?
Beni, etkisiz bir kitlenin elemani olarak görüyorlar. 83'ten bu yana bir türlü toparlanamayan, bir türlü toparlanis egilimine giremeyen, o bilinci gösteremeyen, o basireti saglayamayan bir kitlenin elemani. Nasil dagitmis bizimkileri 12 Eylül!
"Siz gelin de düzeltin!.." türünden girgirlari söyle noktaliyorlar "Gerçi sizin geleceginiz yok ya!"
Kimdir "siz" dedikleri?
Kendilerinin karsisindakiler. Yani, Türkiye Cumhuriyeti yanlilari. Yani, Atatürkçü Türkiye Cumhuriyeti yanlilari. Yani, bugünkü Türkiye Cumhuriyeti, Laik, halkçi, devrimci, aydinlikci, güzelliklerde ilerici, cagdas.
Artik, bu "çagdas" sözüne de dariliyorum, Fransa'da yasanan son olaydan sonra. Benim için Fransa'da yasanan 12 Ekim olayi, su zamana kadar aydinlikçi kesimin, içinde bulunmak için iyi niyetle çaba gösterdigi, hedefledigi "Bati"yi kirletti. Onun sovenist, fasist, yalanci, sahtekâr, ikiyüzlü yanini ortaya çikardi.
Neyse, oraya girmeyelim ve konuyu dagitmayalim.
Demem suydu "Siz gelin de egitim sistemini Atatürkçü yapin. Siz gelin de Cumhuriyet degerlerini yerine oturtun. Siz gelin de aydinlik yüzlü bir Türkiye yaratin. ama. sizin de geleceginiz yok ki birader!.." diye öyle bir girgir geçiliyor, öyle bir alay ediliyor, öyle bir yerin dibine geçiriliyor ki bizim mahalle.
samar oglani gibi duyumsuyorum kendimi.
"Siz gelemezsiniz. Sizinkiler bir araya gelemezler. Siz uyanamazsiniz. Sizden bir nane olmaz. Siz aymazsiniz!.." deniyor açik açik.
Vallahi, ne yalan söylesinler, durum tam da onu gösteriyor. Bizimkilerin bir türlü uyanip ayip yola çikacaklari yok.
Bizimkilerin uyanislari, her sabah evde kavga, gürültü etmeye kadar. Günes, aksam olup battigi gibi, sabahlari dogmasini ertelemiyor. Ama er ama geç, mevsimin direktifi dogrultusunda mutlaka, kesinlikle doguyor.
Bizimkiler de uyaniyorlar günesin dogusuyla. Ve, basliyorlar didismeye, kavgaya.
Yahu, durun susun, su kavgayi, didismeyi bir birakin. Bugün öncelikle kendimiz için neler yapabiliriz? Sonra ev halkimiz için, sonra mahallemiz için, sonra köyümüz, kasabamiz, ilimiz, bölgemiz, ülkemiz için neler yapabiliriz? Sonra dünya, insanlik, sonra evren, tüm canlilar ve cansizlar.
Görmüyor muyuz, düzensiz yapilan kazi çalismalari, düzensiz yapilan imar çalismalari, düzensiz yapilan sanayi üretim biçimleri, düzensiz yapilan itis kakislar, düzensiz yapilan bilmem daha neler neler. Görmüyor muyuz arkadaslar, evren kirleniyor!
"Ben görüyorum da!"
Eh, görüyorsun da.
"Ama, ben!"
Yahu, birak iste "ben"i.
Birak su bencilligi. Hadi bir araya gelelim. hadi birleselim birilerinin inadina.
Bunca kirliligin karsisinda toparlanmamak, kül ufak sendelemek.
Bu yaziyi Türkiye'de herkesin okuyacagini umarak, öyle sanarak yaziyorum.
Baykal da okusun. Hatta Ecevit bile.Genelkurmay Baskani da okusun. Hatta, Evren bile.
Prof. Erdogan Teziç te okusun. Hatta Hüseyin Çelik bile.
"Ben aydinim ve ülkemi seviyorum!" diyen herkes okusun. Hatta, ögretmenler bile.
Kalkin arkadaslar, toparlanin. Evimizi yakiyorlar. Bakmayin siz Mehmet Altan'in, "Cumhuriyet üstünde tehlike-mehlike yok. Birileri abartiyor!" demesine. Belki onun için yok ama. Belki onun için bizim cumhuriyetimiz önemli degildir ama.
Bizim pencereden bakinca hiç te öyle görünmüyor.