ZIRVE ILE DIP

Siz bakmayin öyle böyle dediklerine.
Agzi olan konusur.
Sabahlari dogrulup aynaya baktiginizda dünden kalan lekeler seziyor musunuz suratinizda?
Sezmiyorsaniz eger, huzur öneririm.
Huzursuz olmanizi gerektiren hiçbir gerekçe yoktur.
Toplum için, ulus için, demokrasi, demokratik yasam için, demokratik sivil toplum örgütleri bünyesinde bulunarak bir seyler yaptiniz mi?
Elinizden geleni, bünyesel ve beyinsel hünerinizi sergilediniz mi, ortaya koydunuz mu?
Alan almistir.
Huzurlu olmaniz için yeter artar.
Kurban eti dagitir da birileri birilerine.
Kurban etini alan, etin yaglilik ve kemiklilik oraninda dedikodusunu yapar dagitanin.
Kendisi kurban kesemez, dagitamaz. Ya yürekte yoktur, ya kesede.
Ama, yapani çekistirmekte üstüne yoktur.
Yaptiklariniz belesse hele, bedavaysa.
Vay halinize.
Kurt, hiçbir zaman koyuna tesekkürü düsünmez.
Çünkü, koyun, etiyle, sütüyle, yünüyle, üretimiyle, sessizligiyle, beti-bereketiyle ve hatta gübresiyle bile kutsal, mübarek, mükemmel bir yaratiktir.
Kurt, insanlara yaramaz. Onun tüm derdi tasasi, bogazidir.
Ama.
Kurt, koyunu yer. Hem de bogazlayarak.
Sonra kiçini döner, çeker gider.
Koyun bikmaz koyunlugundan. Koyunu bereket yumagi durumunda halk etmistir Halûk. Onun özelligi, içsel yapisi, içgüdüsü, dogurganlik, bereket üzerinedir. Istese de cayamaz bu mükemmel özelliklerinden. Istese de üretmezlik edemez.
Bir daha dirilir.
Yine üretir.
Yine yenir, yine içilir, yine yararlanilir.
Sonra.
Koyun, bir kösede tirnagiyla basini kasiyarak, "Nerede hata yaptim acaba?.." diye düsünürken.
Bir baska kuytuda kurtlar saltanat sürerler. Dislerini karistirirlar tirnaklariyla. Birisi homurdanir "Son yedigim koyunun tüyleri de pek uzunmus, pek kabalakmis. Yerken dislerime dolandi!"
"He he!.." der öteki."Kemikleri de pek bir kalinmis. Çenemi pek bir zorladi."
"Gübresi de fazlaymis. Iskembesini desip yerken kokusundan pek rahatsiz oldum."
Sonra, hizini alamaz kurt sürüsü. Baslarlar etinden yakinmaya. Baslarlar kilçigindan dem vurmaya. Derken akcigerinin de zaten morarmaya baslamis oldugunu öne sürer birisi.
Öteki atilir yandan "Hele!" der, "hele karacigeri."
Biraz sonra iler tutar yanini birakmazlar, yarim saat önce ziyafetlerine malzeme olan, karinlarini doyurmalarina katkida bulunan koyunun.
Kurt dedigin, olsa olsa kedigillerden olabilir.
Kedi de nankördür.
Insan, çesitli mahlûklara benzerlikler tasir.
Kimi koyunlasir, kimi kurtlasir, kimi kedilesir, kimi maymunlasir.
Yaratan, dogadaki her canlidan bir miktar maya katmistir insanin hamuruna.
Sonuçta insan yapilanmistir.
Insani kenardan seyreden de vardir, içine girip anlamaya, algilamaya çalisan da.
Ama.
Insanlarin zirvedeki durumunu degerlendiremeyenler, dipteki tökezlemesini kinamak hakkina sahip olamazlar.