YILLARIN ARDINDAN

Kapim açikti zaten. Vurmana gerek yoktu. Hemen gir! Seni ben kovmadim ki. Burasi senin mekânindir. Sen girmeyeceksin de kim girecek. Beni böylesine üryan, duygularin dorugunda sen görmeyeceksin de kim görecek
Buyur gel! Ne var çekinecek!
Hani bir gün çekip gitmistin ya yagmurun altinda.
Kapiyi kapatma!..diye bagirmistim ardindan.
Kapatmistin ya.
Iste, yine o dünya döndügün.
Sakalina aklar sinmis, saçlari darmadagin, o adamdir gördügün.
Burasi senin yerindir.
Helalindir.
Çekinme! Gir!
Suskundun giderken, bir suçlu gibi. Ezikti bögründe bir yerler.
Ve, çigneyerek gittin yüregimi.
Yagmur yagiyordu. Davullar dövülüyor, zurnalar isyan çigliklarini göklere savuruyordu avazi avazina.
Gidiyordun.
Yagmur dudaklarinin çeperine siniyordu. Dudaklarin kipir kipirdi. Dua bilmezdin benim bildigim. Ne diyordun?
Suçluydun. Suskunlugun ondandi.
Çaresizdim. Susmak durumundaydim. Elim kolum kelepçeli. Etik eziyetlerin altinda inim inimdim.
Dönüp bakabilirdin. Sorabilirdin.
Çaresiz kollarin kirli-beyaz gelinligin tutsagi.
Hayalinde olsun sarabilirdin.
Bir sey söyleyebilirdin.
Dinleyebilirdin.
Gurur muydu? Gurur neydi peki? Gurur dedigin, zehirli bir çiçek miydi? Albenisi katmerli bir meyve miydi? Aci miydi? Yenir miydi?
Gitme dur! denir miydi?
El koynuna amade, al yelekli çiçegim. Elin zoraki malina... duru sevgi sözcükleri söylenir miydi?
Ikindi yagmurlarinin gölgesinde, islakti köy yollari.
Karanlikti yabanci yillarin sokaklari. Göz gözü seçmedi yillarin yili.
Yalnizdin, biliyorum. Sahipsizdi duygularin. Kirli ayisigindan saçlari... silik bir gölgeydi pesin sira kivranan.
Ne kadar suskunlassan, ne denli inkara çalissan, çabalasan... her sey durusundan okunuyor.
Dokunuyor...
Dokunuyor elbet te!..
Bir sitem var gözlerinde.
Sen de haklisin. Elbet bir bildigin var. Bir düsündügün... ama, diyemedigin! Dile gelip söyleyemedigin.
Belki haklisin.
Akarina birakmistim.
Hatasiz olmaz insanlar. Ne var ne yok gizli, gizemli, bir bir ortaya çikar demistim.
Etekteki nevale, ortaya dökülür diye beklemistim.
Bazi seyler karsiliksiz yasansa da...
Pek çogunu karsilikli yarattik.
Incittik, çürüttük. Basip tas duvarlara, kirdik, kül ufak ettik.
Paramparça dogradik, dogumundan korkarak, bitimsiz ve hedefsiz arzulari.
Pisman misin yillarin ardindan?
Ben de!
Her ne kadar is isten geçse de, tükenmeyen umutlar, arzular, yasanmaya aday güzel duygular adina...
Aramiza giren zamansiz fesatlarin inadina...
Ölümden gayri her ayriligin sonu vardir.
Gir. Gir hadi.
Biraktigin gibi degilim gördügün gibi.
Yüzümü darmadagin etti, yillara yaslanmis yasaklar.
Saçlarimda tek tük aklar.
Sakalim biyigim hayli agardi.
Ama...
Buradayim.
Sen de!..
Bildigin gibiyim yillarin ardindan.
Hos geldin.
Geç otur.
Burasi senin mekanindir.
Her özlem koynunda bir vuslat barindirir.