YOKSUL AILELERIN ÇOCUKLARI DA SEVGI ILGI ISTIYOR

Haydi kizlar okula ! Bu güzel parola Anadoluda tuttu. Kizlarini okula gönderen ailelere gerekli maddi ve manevi tesdek veriliyor.
Kibele bir eski Anadolu ana tanricasidir. Cehalet ve yoksulluk içinde yasayan halk vicdanli aydinlari çok üzer.
Bir bayan ögretmen bir kaç gün önce söyle dedi."Egitim-Sen'in temsilcisi olarak Ankaradaki bir toplantiya katildim. Kadin sorunlarini konustuk. iyi oldu. Burada kadin hareketi nasil ögretmenim" dedi. Kadin hareketlerini, feminist etkinlikleri, aydin kadinlarin insancil çalismalarini severim. Esi hasta olan emekli arkadasimin kafasi hafif çakirdi. Dertliydi. Heycanliydi."Esim hasta ilkokulda birinci sinifta okuyan kizim sinif tekrari yapti. Hani sinifta kalmak yoktu!.. Bayan ögretmenle konustum. Hiç faydasi olmadi. Ögretmenler kendi çocuklariyla ilgileniyorlar. Bizim çocugumuzla ilgilenmiyorlar. Erkek Sanat okulunda okuyan oglum gençligini yasiyor. Dersleri agirmis. Çocuklarimi kurslara gönderemiyorum. Param yok. Emekliyim" dedi. Kirklareli'nde yoksul gariban ailelerin çocuklariyla ilgilenen ögretmen dernekleri, Sivil toplum örgütleri, partiler var midir? Çok merak ettim dogrusu.
Merhametli, vicdanli, meslegine kendini adamis gariban yoksul aileleri seven ögrencileriyle ayirim yapmadan ilgilenen ögretmenlere, aydinlara, sivil toplum örgütlerine, ögretmen derneklerine gönülden selam olsun..
Kirklareli merkez ilçede çok yoksul insanlarla konustugum oluyor. Yazilarimin önemi biraz bundadir.. Yoksulluktan, parasizliktan çocuklarini okula göndermek istemeyen roman bir ailenin konusmasina sahit olmustum. Çok üzülmüstüm. Okul Müdürü arkadasim " Çocugunu okula göndermezsen gerekli islemler yapiliyor. Para cezasi bile var. Sen oglunu gönder. Çocugunuzla neden ilgilenmiyorsunuz "dedi. Kadincagiz çok üzgündü. Yollari asfaltli olan, yemek, yakacak yardimi alan, çocuklari sünnet edilen, nikah yapilan bu insanlarin çok farkli bir kültürü vardir. Temizlige giden, kagit toplayan roman kadinlarin yoksullugu toplumu üzebilir. Bakicilik yapan kizlari da bazen oluyor. Gençleri issiz.. Çocuk kresleri, ana siniflari harika hizmet veriyor. Lakin yetmez ! Kendi saraylarinda insanca yasayan varlikli kisilerimiz, bütün partilerimiz, kadin derneklerimiz, ögretmen dernekleri, yoksullasan toplumun, ezilen insanlarin, issiz gençlerin sesini duymuyor mu ?
Ideolojik tartismalardan vakit kalinca bu konulara egilen aydinlarimiz var midir acaba? Yesil karti olan, soyal yardimlasma fonundan yararlanan insanlarimiz var. Insanlarin çaresizligini anlayanlardanim. Ev yaparken, çocuklarimi okuturken ezildigimi, yoksullugumu, maasimin üç günde bittigini bilirim.
Babam Irfan Demiraco" Oglum itibarini kaybetme. Maasini aldinmi hemen bankaya git. borcunu öde. Itibarini koru" demisti. Babam sag demokratti. Cuma aksami haricinde yorgunlugunu bir iki kadeh raki atarak saglardi. Çok stresli bir iste basariliydi. Zahire tüccariydi. Köylüyü, halki çok severdi." Oglum cuma namazlarini hiç kaçirmadim. Atatürk'ü çok severim. Basbakan Süleyman Demirel çok zeki bir insandir. Hiç bir seyde asiri olmayacaksin. Orta yolcu olacaksin. Çok gençsiniz. Hayat tecrübeniz hiç yok. Politika çok ince bir sanattir" demisti. Yil 1970 olabilir. 21 yüzyil bencilligin, yoksullugun, savaslarin insanlari perisan ettigi bir yüz yil olacak gibi gözüküyor.
selehattindemiraco@gazetetrakya.com

ÖÄzRETMENLERIMIZ ÖÄzRENCI SORUNLARINA EÄzILSIN
Yil 1975 idi. Kirklareli Atatürk Lisesi'nde Tarih Ögretmeniydim. Okulun ikinci dönemiydi. Veli toplantisina en son gelen yasli bayanla konusuyordum. "Kizinizin birinci dönem üç zayifi vardi. Ikinci dönem birinci yazili notlari yine zayif. Matematik, Ingilizce, fen neden çalismiyor? Bir sorun mu var?"
Yasli bayan "Beyim esnaftir. Can sikintisindan bütün gün raki içer. Evin kapisini tekmelerken nara atar.. Kizimla ben ondan korkariz. Ben zayif dersler için kizima yardim edemem. Ilkokul mezunuyum. Ne yapsak acaba oglum?" dedi.
"Beyinizle, ögretmenlerle, kizinizla konusurum. Sorunu çözmeye çalisirim." dedim. Yasli bayanin elini öptüm. Onu günesli güne ugurladim. Yasli bayanin beyine ugrayip usulünce sorunu anlattim.
"Içkiyi azaltirsan iyi olur. Eve sakin git. Evde huzur olsun. Ögretmenlerle konusacagim. Bana yardimci ol. Kiziniz çok sakin ama dersler çok agir" dedim. Kahvesini içip, güzel bir sohbetten sonra yanindan ayrildim. Bana "Sen hiç merak etme. Çok iyi yaptin geldin. Kizim okulu bitirip bir ise girer kendini kurtarir belki." dedi.
Kiz ögrencimle konusup onu sinifin en çaliskan altin kalpli bir kizin yanina oturttum. Çaliskan kiza sorunu anlattim.
Ders ögretmenlerine "Kizin babasi içkiyi çok seviyor. Bana içkiyi azaltacagina söz verdi. Iyi bir insan. Lakin içki aliskanligi var. Ailevi sorunlara egilelim. Dersi iyi anlatalim. Konular, müfredat çok agir. Egitim ve Ögretimde insancil olalim. Egitim- ögretim çagdisi.. Dünya degisti.. Ögretmenler degismedi.. Kabugumuzu kiralim.
Sosyal sikintilari görmüyoruz... Halka çok yabanciyiz. Yazilidan önce konulari tekrar edelim. Çocuklari notla, not defteriyle korkutup okuldan sogutmayalim. Sinif ögretmenleriyle sorunlar konusulsun. Bizler çok ezildik. Herkes kabiliyeti dogrultusunda egitilsin. Ögrencilere yardimci olun" dedim.
Kiza "Anlamadigin konulari ögretmenlerine sor. Korkma. Arkadaslarla, babanla, annenle konustum. Yanindaki kiz çok iyi bir insan. Çok çaliskan. Ona da zor konulari sorabilirsin. Çalisirsan sinif geçebilirsin." dedim. Kizimiz sinifini geçti. Son iki yazilisi çok iyiydi. Iyi kalpli, idealist, insancil, özverili ögretmenler sorunlara egilirse yarinlarimiz güzel olacaktir.. Kibirle, tepeden konusmayla, palavrayla hiç bir yere varamayiz.
Türk milletini tabandan tavana, gönülden seversek her sey günes gibi olacaktir. Bütün mert insanlarimiza, yüregi insan sevgisiyle dolu halkimiza, halkin kalbinde olan aydinlarimiza selam olsun... Çocuklugumu, gençligimi, ögretmenlik anilarimi anlatirken gözlerim doluyor. Neden bilmiyorum.. Özürlü çocuklara sahip çikmaliyiz. Içkiyi seven yasli esnaf agabeye ugradim. Bana söyle dedi "Seninle konustuktan sonra içkiyi çok azalttim. Evdeki sorunu hallettim. Sana tesekkür ederim. Bir iki dubleyi yuvarliyorum. Hanim anlamiyor bile. Her sey çok güzel. Her zaman gel kahvemi iç" dedi.
Ailelerin sorunlari maddi veya manevi olabilir. Bu olayi bir ögretmen toplantisinda anlatmistim. Ögretmenlik dünyanin en zor en kutsal bir meslegidir. Dünyamiz savaslarla, açlikla, cehaletle, barbarlikla, dagilip giderken yorgun demokrat kalbimiz agliyor dostlar.
selahatdindemiraco@gazetetrakya.com