YAZ BOZ TAHTASI MI BU?

Çocuklarimizi öylesine olumsuz kosullarda yasatiyor ve sözde egitmeye kalkisiyoruz ki, körletiyoruz, köreltiyoruz, saskina çeviriyoruz.
Ve böylece, Atatürk'ün deyisiyle "Istikbâl"imizi yani gelecegimizi bilinmezliklere sürüklüyoruz.
Zorlamali kahramanlar yaratiyoruz. Bir zamanlar, ANAP'in en hizli oldugu dönemlerde Avni Akyol, egitim bakaniyken, "kredili sistem" diye bir ucube getirmislerdi.
Bir insan, kullanacagi araci öncelikle çok iyi tanimazsa. Nereye, hangi aleti edevati kullanacagini çok iyi bilmezse.Çabalarinin sonucunda bir ucube elde eder.
Avni Akyol da, birilerinden "kredili sistem" diye bir sey duymustu kuskusuz. "Birileri kullaniyor!" demisler ona. "Isi gücü bir yana itin, kosun onu alalim!" demistir her halde. "Kredili sistem"i kosup gidip almislar.
Kizimin zamaninda denenmisti.
O sistemde okuyan kizim, zekâ düzeyi alabildigine yeterli oldugu halde, ne neyi istedigini algilayabildi, ne neyi seçecegini bilebildi, ne eli yüzü düzgün bir yer kazanabildi.
Ikiser yillik iki yüksekokul bitirdi, ikisi de isine yaramadi.
Avni Akyol'u sorarsaniz birilerine. "Cumhuriyet tarihinin en iyi egitim bakanlarindan birisi"ymis.
Hesabi vermeden gidenlerden.
Geçen yil hangi ögretmenle konusup görüsüp dertlestiysem, haspuhal ettiysem, "ögretmenligin tadi kalmadi. Ögretmenlik artik iskenceye dönüstü!" dediler.
Yil 2007. Agustosun sonlarina yaklastik. Eylül, okullarin açilis dönemidir. Su sorunu olmazsa okullar açilacak.
Haberleri dinliyorum bu sabah. Kanalin birinde bir bayan egitimci. Eli yüzü düzgün, bilinçli ve akilli bir insan.
Bu yil yine degisimler düsünülüyormus egitim sistemimizde.
Geçen yil neler getirmislerdi de neleri uygulamislar, neleri uygulayamamislar, nelere zamanlari olmustu da nelere olamamisti bilen var mi?
Simdi yine degisiyormus.
"Ödev" degil, "görev"mis.
Okullarda su deposu yokmus. Sistemi yürütmeye gayret edenler, okullarda su sorununu çözememisler.
Okullarda atölye yoktu bizim zamanimizda. Resim atölyesi, is atölyesi, müzik atölyesi; hadi hizimi alamadim, bir de beden egitimi atölyesi diyeyim de, "saçmalamis" deyin.
Yani, müzik egitimi için müzik salonu, beden egitimi dersleri için spor salonu olmayan okullarimizda.
Ne var peki?
"Katki payi" topyalan veya metazori toplatan müdürler var.
Ögretmenle olur olmaz bozusan, hele de hele iyi niyetli, munis, uysal ögretmenlerle bolca didisen, dayatan müdürler.
"Iyi müdür" tanimlamasini, okulundaki egitim ögretim kosullarini, çevreyle uyumlu duruma getirip gelistiren ve sorunlari en aza indirmeye, verimi en yüksek düzeye çikarmaya çabalayan kisi olarak algilamak yerine.
Ne pahasina olursa olsun, okuldaki sorunu bir üst makama ulastirmayan, paraysa para, didismekse didismek, diktatöryaysa diktatörya, olaylari yerinde bastiran, okulundaki hegemonyayi dört dörtlük kurabilen kisilerin "iyi müdür" sayildigi anlayisla sürdürülmeye çalisilan bir sistem.
Bes yildir sistemin basinda bulunan insanlar, yeni yeni eksikler gedikler görmüsler. Bes yilda uyguladiklari her bir sistemin hatali oldugu sonucunu çikarmislar ve o yöntemlerden caymak gerektigine inanmislar.
Bu yil için yeni bir sistem deneyeceklermis. Bir yilligina. Önümüzdeki dönem veya dönem ortasinda yeni bir sey duyacaklar, ona yönelecekler, bunu terk edecekler.
Varsilina yoksuluna trilyonlarca tutarinda kitap dagitan sistem sahipleri, okuldaki tebesir gereksinimini katki payindan saglamak uyanikligini sürdüredursunlar.
Yaz-boz tahtasi mi bu?
Ögretmen ne yapacagini bilmez, ögrenci zaten bilmez, velî alabildigine saskin ve çaresiz.
Müdüre kuvvet.
Bir de müfettise.
Arada ögretmen gel-gitler içinde. Bir de "egitime katki payi" toplamaya gayret edecek, bir türlü "Gelismekte olan bir ülke" statüsünden kurtulamayan bahtsiz ülkemde. Neyle ve nasil yönetilmesi gerektigine bir türlü karar verememis, seksen dört yasindaki biçare ülkemde.