YAPAYLIK

Yapay ve zorlamali onurlar insanin sirtinda belirli bir süre kambur olarak kalir. Sirtindakinin kambur oldugunu göremeyen insan da bunu onur küfesi sanarak gut gut gubararak, afra tafrayla gezer dolasir durur. Durmaz durmaz. Daha bir fazlaca dolasir, görmeyen, bilmeyen varsa görsün, bilsin diye.
Bir gün o yapay onur silinir gider, kambur kalicidir uzun zaman. Bazen yasam boyu. Yumurta küfesi de degildir ki indirip atsin. Onursuzluk küfesi bu. Ne yapsin, nasil etsin!
Bir yerde bir hata yapilmissa eger, onurla düzeltilir.
Hatasini kabul etmemek, beklentilere karsilik vermemek, ketumluktur. Baslibasina özürdür. Özürlüdür o insan. Sezer, sezmezden gelir; bilir, bilmezden gelir.
Aslinda insan, yaratiklarin en kurnazi, en hatalisi ve en saskinidir. Kurnazligi basina belâ olur yer yer. Atasözümüz, elelden üstündür der.
Bu kurnazligi bazilari yer...
Bazilari da yedirir, gün gelir.
insanlarin düz durmadigi, kat-bük veya ayak ucunda zipir zipir olmayi tercih ettigi ortamlarda olmak çok keyifsiz. Bu zipir zipirligin bünyesinde hangi tür sekmeler, ne tür tek ayak üstünde dönmeler olabileceginin hesabi yapilmaya kalkisilirsa arapsaçina döner ortalik.
imam-Hatip çikislilardan ögretmen; veterinerlik çikislilardan doktor; tir sürücüsünden pilot; mankenden artist, akrist; artistten, akristten manken, sunucu, spiker, sovmen, sarkici türkücü, allâme-i cihan sanatçi türetmeye sevdalanan bir toplum, bir sistem. Yoldan her geçenden daha kaç sair, daha kaç ozan, kaç yazar yetistirmek ugrasisi ve gafleti içinde bocalayacak?
Bir kent, kurallarin, kisilerin keyfine, keyfiyetine, becerisine, yorumuna göre yuvarlanan bir kent olmamalidir.
Kirli kisiler sessizligi ve karanligi severler.
Ortam hayli sessiz duruyor. Bu sessizligin içinde bir ugultudur gidiyor. Galiba dönen firildaklarin sesi olsa gerek. Bu denli sessizlikte onlarin sesi kalmis ortada bir tek.
Sorsan, hiç kimse uyumuyor.
Baksan herkes uykuda.
Bazilari öteki yanda uyanik.
Beri taraftaki uyanmak istemiyor.
Durum böyle olunca, devran zorluk veriyor. Yoksa zamanin suçu yok. Yalnizlik duyuyorsun. Canin sikiliyor.
insanlarin size karsi olmalari diye bir sey yoktur. Onlar yalnizca kendilerinden yanadirlar. Burada da birileri birilerine karsi degildir aslinda. Yalnizca kendilerinden yana olduklari içindir...
Durgun duran sularin, göllerin dibi bataktir. içine girersen zor çikarsin. Hatta bazen çikamazsin. Batak seni de çeker. Elini sürme, kaç.
Gürül gürül akan çaglayan sular piril pirildir. Uzat elini, iç.
Geride kalan zamani dert etmeye gerek yok. simdi ileri bakmak zamanidir. Yasananlar hakkiyla yasandiysa eger, hiç bir zaman çürümeyecektir.
Bir kuyruklu yildiz gibi anlik isiktan baska bir sey degilse, biraz sonra hiç bir sey bulamayacaksin. Yildiz, kuyrugunu sirtina vurup gidecektir. Temel yildizlar vardir. Onlar kalicidir. Onlar yolunu yitirenlere yönünü tanimlamaya bile yararlar. Onlar mihenk tasidir. Vebal tasimazlar.
Bir bakinca çevremizde insan çoktur ama insanlik nadirdir? insanlik neyi gerektirir, onun hesabini saglikli yapmak önemlidir. Önemli olan da insanin insanliga yükselmesidir.
Kendine saygi, baskalarina da saygi demektir ve sorumluluk gerektirir. Baskasina saygisi
olmayanin kendisine de saygisi yoktur. Bir gün açik verir, kel görünür.
"Sen yaratildin, insan kardeslerin de sen yalniz kalma diye yaratildi," diyor akli evvelin biri. insan kardeslerini hor kullanmaya baslarsan, bir gün sen de horlanirsin. Hor görülen, hor kullanilan insanlar bir gün hor görmeyi, hor kullanmayi ögrenirlerse, vida zivanadan çikar.
Bir seyler yamuk gidiyorsa eger, birilerinin ayaga kalkmasi gerekir. Ayaga kalkacaksa eger insan, insanlik için kalkmalidir. Kisisellik anliktir, gelir geçer. Yeryüzünde insanliktir kalici olan.
Bir olur, iki olur. Çekirge bile üçüncüyle bas edemez. Her pozisyonda kendini öne atarsan, önce senin üstüne basarlar. Kurtarabilir misin, bilinmez.
"Dünyanin en önemli tahtina da kurulsan kendinden baskasi degilsin," der güzel bir söz. Bu sözün üzerine daha söylenecek ne var?