UMUTSUZ OLMAMAK

Topçubaba Dernegi baskani Muzaffer dostum aradi biraz önce. Cep telefonunun canina kanina acimadan uzun uzun söylestik. Güzeller güzeli bir insan Muzaffer. Umutvar, iyi niyetli, çaliskan, ilgili, bilgili, sorumlu.
Sorunlu mu bilmem. Sorunsuz insan var midir?
Ne diyor ozan sözlerinde "Her nere vardiysam dertliler aglar; gezdim su alemi dertsiz yogumus."
Böyle. Muzaffer'in de sorunu vardir elbet. Ama, onun sorunlari kisiselligin çok disindadir gibi geliyor bana. 10 hazirandan aylarca ve aylarca önce Topçubaba etkinliklerine odaklandi. Sorumsuz bir kisilik barindirsaydi eger bünyesinde her halde Topçubaba gibi iddali, temel amaçli bir dernege baskan olmazdi. Sorumsuz ve sorunsuz olsaydi eger, üstüne aldigi bu görevi islik çalarak yürütür giderdi. Sonuçta Topçubaba etkinligi bir kurban etkinligi, bir yemek olayiydi. Nasil olsa insanlar kurbanlarini kendi inisiyatifleriyle getirip kurban günü teslim ediyorlar. Adaklar birileri tarafindan kesiliyor. Yemekler pisiriliyor ve dagitiliyor. Herkes yemegini yer, çeker gider evine. Muzaffer'e dert mi?
O, öyle düsünmüyor iste. Aylarca önce yogunlasiyor olayin üzerine. "Bu yil, geçen yildan bir fazla ne yapabiliriz?"in derdine düsüyor.
Al sana sorun.
"Ama." diyor Muzaffer "Hocam! Yazilarini her gün okuyorum internet kanaliyla, GazeteTrakya.com'dan. Seni bu ara kisisel olarak biraz yipranmis görüyorum. Umutsuz gibi hissediyorum. ve, bu umutsuzlugu, bu yipranmisligi sana yakistiramiyorum. Yazilariyla topluma bir seyler anlatmaya çalisan, çabalayan, toplum önünde bir takim ufuklar açmak iddiasinda olan insanlarin umutsuz olmaya hakki olmasa gerektir diye düsünüyorum. Lütfen buna yazilarinda biraz daha önem ve özen gösterirsen iyi olur."
Bu kadar güzel bir niyete ve öneriye yerden göge tesekkür edilmez mi?
Bahane yaratmak istemiyorum. Bugünkü Cumhuriyet gazetesinin "Durum" sütununda söyle bir paragraf var "Dista ülkemizi de ilgilendiren büyük bir tehlike, içte büyük bir saskinlik ve ihanet."
Ben buna bir de 80 sonrasi Terzidere'yi ekliyorum.
Yani Dista ABD ve AB etiketli, evrensel bir tehlike. ABD ve AB ülkeleri, Ortadogu'da resmen haçli seferi düzenliyor. 8 milyonluk Israil'e, hedefini belirleyip "vur" diyor. Yüzlerce milyonluk Islam ülkelerine "dur" diyor. Bu durum bende evrensel düzeyde endise yaratiyor.
Türkiye bir yandan tehlike altinda. Her gün bir yerlerde insanlari öldürülüyor. Türkiye'yi yönetenler öyle veya böyle etkisiz. Çünkü birileri tarafindan yetkisiz. "Lâf"larla geçistiriyorlar.
Ayrica, ülkemde cumhuriyet ve Atatürk ilkelerinden bilinçli bir irayis. Bu da ulusal endisemi körüklüyor durmadan.
80 öncesine kadar Kofçaz'in 16 pare köyünün yildizi olan Terzidere'min dokularinin hizla laçkalasmasi. 16 köy arasinda bugün ekonomik ve kültürel olarak en diplere, en sonlara, en acinacak durumlara sürüklenisi ve insanlarin bu konudaki bilinçsizligi. Etik yitimler, toplumsal uyusukluk, zararli biçimde pasiflik, banane'cilikten de öte. Bu durum da yerel endisemi ister istemez diri tutuyor.
Sevgili Muzaffer! Yine de sen haklisin. En azindan umutsuzlugumu bu insanlara yansitmamaya çalismam gerekiyor, degil mi?
Kör, sagir ve dilsizlerle yaptigimiz bu dansin miskin havasinin disina çikip, telefonla beni arayan güzel insan Sevgili Muzaffer! Haklisin.
Kliselesmis bir söylemdir Sanatçi, kan tükürür, kizilcik surubundan söz eder.
Bunu unuttugumuz çok oluyor günümüzde.
Kosullar da zorluyor mu ne?
Yine de.
Umutsuzluk yakismiyor bizlere. Çünkü, çocukluk yillarimda babam da bir siirinde demisti "Umutla yasar insan, varlik. Umutla yasayan çekmez darlik."
Katiliyorum elestirine. Umutsuz olmanin sirasi degil.
Umutsuzluk, üstümüze üstümüze tükürse de mikroplu salgisini.
Severek ve umut besleyerek yasamaya gayret.
Çünkü.
Umutsuzluk zaten kapida, esik üstünde, arsiz bir kara kedi.
Kovmak gerek.
Umutlu olmak gerek.
Ancak o zaman sorunlarimiza daha saglikli ve daha dogru, daha kararli yaklasabilecegiz ve çözüme dogru ilerleyecegiz.
Umutlu günlere sevgili baskan, degerli Muzaffer dost.