TARTISMAK

Isi kisisellige indirgemeden tartisabilmek. Ne kendine, ne ötekine. Olumsuzluklari bitli yorgan gibi üstüne üstüne çekmemek. Eger ortada salt bir olay tartisiliyorsa, buradaki olumluyu veya olumsuzu kendi üzerimize almadan.Kisileri suçlamadan.
Karsindakini sürekli olumsuz elestirmemek. Karsindakinde inadina hatalar, çürük yanlar aramaya gayret etmeden, tam tersine, zaman zaman övgü sözleri söylemek. Iki üç olumlu sözün arasina bir olumsuz elestiri koyabilirsin. Karsindakinde sürekli olumsuzluk aramaya kalkarsan, aradaki köprüyü zedelemis olursun. Her olumsuzlugu o insanin hanesine yazmaya çalisirsan, altindan kalkamazsin. Olumsuz elestirileri gülümseyen bir yüz ve tatli bir dille, olumsuzluklari biraz da küçülterek söylemeye gayret etmeli. Karsindakini küçümseyici bakislarla süzmemeli konusurken. Karsindakini küçümseyici ve kirici sözler etmemek. Tam tersine, olumlu yönler bulmaya çalismali ve bunlari gerekirse ve uygunsa hafif abartarak söylemeli. Karsindakine deger verdigini belli ederek, hissettirmeli.
Karsindakiyle sevgi saygi çerçevesinde iliski kurmak, akilliliktir. Olumluya götürür.
Öfkeli konusmamak. Bu da çok önemlidir ha. Tartistigin kisinin pesin yargilarini olumlu etkilemis olursun. Seni ne kadar güvenilir bulursa, kendini o denli emniyette hissedecek, kendini senin güven veren duygularina daha bir teslim edecektir. Bu da güven verici olmaktir. Insan, güvendigi kisiyle bir arada olmaktan hoslanir.
Ciddi ve zor durumlarda karsindakini gözünde büyütmemek.
Olayin özünü kaçirmadan ve bozmadan, olayin aslina, özüne bagli kalabilmek. Eger toplumsal bir konuysa konusular, eger zülfüyare dokunuyorsa, eldeki yasalari, kurallari göz önünde bulundurarak konusmaya gayret etmek.
Ögüde kokan sözleri bir noktadan öte uzatmamali. Zira insanlar uzun uzun ögüt almaya pek yatkin deyillerdir. Ögüt fasli uzamaya giderse, kendinin hafif bulundugu zannina kapilir ve ezilmeye, bu ezikligin karsisinda da kendini kanitlamaya yeltenir.
Gerekince konusmak, gerekince susup dinleme, akilli, mantikli insanlarin harcidir. Çok biliyorsan da, her seyi senin açiklaman, her konuda fetva vermen, illaki senin söylediginin geçerli sayilmasini saglamaya çabalaman gerekmez. Birak öteki de kendini ve düsüncelerini açiklamaya firsat bulabilsin.
Ayrica tartismalarda kararli ve tutarli olmak önemlidir. Kararli ve tutarli olmak. Bu durumda karsindakine güvence vermis olursun. Ne dedigini bilmek, söylediginin arkasinda olmak, olumlu puanlar kazandirir.
Küfürlü tarz kullanmamali. Karsindakinin, küfre ne kadar dayanabilecegini veya böyle bir tarza ne kadar yatkin olabilecegini nereden bileceksin.
Hatta, bedduali konusmamali. Bedduali, ilenmeli konusmalar bakarsin karsindakinde panik yapar. Ne gerek var!
Kendi gönlünün diledigini yapabilmek için, ötekinin davranisini akilci, bilinçli degerlendirmek gerekir. Kendin için istedigin özgürlügü öteki için de iste. Çünkü senin ona getirmek istedigin kisitlamalar, ilerde sana KDV'siyle geri dönebilir. Karsindakini kisitlayarak kendin genis haklar elde edecegini saniyorsun. Yaniliyorsun.
Özellikle bizim toplumumuzda, ki dünyanin hemen her yerindeki kurulu düzenlerde bu böyledir. Erkek daha özgür, kadin daha kisitlidir. Bu düzeni biz olusturmadik. Kirip atmak ve yerine yenisini monte etmek te hemen su an, kestirmeden yapilabilecek bir sey deyil.
Kadin, daha özgür olabilmek, özgürlükten daha genis oranda yararlanabilmek için, kadinin biraz daha hesapçi, biraz daha art niyetli, kurnaz davranmasinda yarar vardir.
Yasadigi içsel sorunlari açik açik söyleyemedikleri için, yenilmislik, yitirmislik, istedigini yapamayis ve yaptiramayisin, yaptirmaktan geçtik, bunlari daha net biçimde dile getiremeyisin verdigi psikolojik bunalim sonucu, beklenmeyen, hosa gitmeyen bazi davranislar, bilinçsiz veya gayet bilinçli olarak sergilenebilir.
O zaman, bu harekete maruz kalan, muhatap olan kisinin bunu algilamasi, buna göre yöntem belirlemesi kaçinilmazlasir.Hep daha iyiye, hep daha verimliye.