SIIR

"Siir okusalardi eger, savasmazlardi!" demis Bus'la Saddam için.
Siir, insanoglu için en önemli buluslardan, en önemli olgulardan biridir.
Siirle ilgilenen insanlarin olagan insanlara göre ayricalikli bir yanlari vardir.
Siirle ilgilenmek yalnizca yazmak anlaminda degildir. Siiri bulmak, okumak, mirildanmak, siiri severek algilamak.
Ömründe bir tek siir yazmamis bir insanin da siiri çok çok seveceginden kusku duyulmamasi gerekir.
Bu konuda en canli örneklerden biri, günümüzde ve yillardir Kirklareli'de yasanmaktadir. Emekli ögretmen ve arastirmaci-yazar sayin Nazif Karaçam, siir ve siirsel sanat dalinda yillardir Kirklarelili siir emekçilerine, siir ilgililerine hamilik, önderlik yapmaktadir. Bir siir-söylesi gününde kendi agzindan duymustum "Ben ömrümde bir tek siir yazdim!" mi demisti ne. Onu da belki denemek amaçli karalamis, çiziktirmis(!) olabilir. Vardir böyle insanlar. Yani, gerçekten, siirle ilgilenmek, siirden anlam çikarmak, siirli bir evren yaratarak, bu evrende siirsel duygular, siirsel esinler almak için illâki siir yazmak, illâki "sair" olmak, "ozan" olmak gerekmeyebilir gerçekten. Duyumsamak önemlidir.
Prizidint Bus'un siir sevebilecegine inanabilir misiniz?
Siir seven bir insan silah kullanmaya, birakin kullanmayi, silahi aklina getirmeye zaman bulabilir mi?
Bir Bulgar atasözü var "Sanatla ilgilenen insanlar kötülük düsünmeye zaman bulamazlar!" Bu sözün sinirli biçimi, "Müzikle ilgilenen insanlar"di.
Yalnizca müzik olur mu?
Siir.
Resim.
Heykel.
Yani, basli basina sanatin herhangi bir daliyla ilgilenmek.
Ama, gösteris için degil. Ama, birileri bir yerlerde görsün diye degil. Yaparmis gibi görünmek için degil.
Orhan Veli'yin kötülük düsünebilecegini aklimizdan geçirebilir miyiz?
Toplum yararina düsünerek siirler yazmis, siirsel söylemler yaratmis bir Nazim Hikmet. Gün olmus toplum ugruna dogdugu topraklardan uzaklarda kalmayi göze almis.
Niçin? Insan askindan yoksun olmamak için.
Niçin? Siirden vazgeçemedigi için.
Niçin?
Yüregindeki insan sevgisini, siir sevgisini, sanat duygusunu yok'lastiramadigi, silemedigi için.
Büyük bir ozan Pir Sultan. Ozanlik yolunda ser vermis.
Çagimizin en büyük ozanlarindan Mahzuni. Daha dün ayrildi aramizdan. En azindan yasi onsekiz olanlar, onun bu ugurda neler yasadigini, neler çektigini iyi bilir.
Ama, bir gün olsun insani, toplumu, insanligi sevmekten caymamis. O nedenle siirden caymamis. Sazindan. Siirsel sözünden vazgeçmemis.
Her ayin ilk cumartesi Kirklareli'de siir günü düzenlenir. Bu yil 1 temmuz cumartesiye geliyor.
Kipirdanin yerinizden. Il halk kütüphanesine gelin. Illâki siir yazmaniz gerekmiyor. Yazmasaniz da gelin.
Hatta, siir yazmiyorsaniz aman aman. Mutlaka gelin. Gelin dinleyin. Gelin siirli bir gün yasayin. Gelin yazilmislara kulak verin.
Içiniz gençlesecek. Bahar gelecek yüreginize. Insanca ve dostça yasadiginizi bir kez daha algilayacaksiniz.
Her ayin ilk cumartesi Kirklareli'de siir var küme küme.
Buyrun, size de bir siir çikabilir. Buyrun gelin, gönlünüze, duygulariniza adanmis siirinizi alin. Eger ayni siirin baska da görül taliplisi varsa, korkmayin, paylasin.
Bilirsiniz, bazi duygular paylastikça çogalir.
"Sevin ve paylasin" diyor ya.
Siiri paylasalim. Siir paylasmak yasamin sevecen yüzünü paylasmaktir.
Siir hüzündür yerine göre. Aglarken bile irilesir ve sevinirsiniz.
Çünkü, siir coskudur.
"Siir okusalardi eger, savasmazlardi!" demis ya.