Olacagi buydu

Emeginin karsiligini alamadigini söyleyen üretici, artik farkli arayislar içerisinde. Ürün yetistiriciligiyle geçim saglamanin imkânsiz hale gelmesi çiftçiyi köyden kente göç etmek zorunda birakiyor. Ülke ekonomisinin can damari olarak gösterilen tarim sektöründe yasanan bu sikintilar en sonunda çiftçiyi pes ettirdi. Geçimlerini sürdürecek parayi kazanamadiklarini ve sürekli olarak zarar ettiklerini söyleyen üreticiler; "Umudumuz büyük sehirlerde" diyorlar. Tarimda yasanan darbogazin çiftçiyi göçe zorlamasi üzücü bir durum olarak karsilanirken hükümet politikalarinin üreticiyi bitirmeye yönelik oldugu savunuluyor. Yillardir dogduklari topraklarda çiftçilik yaparak hayatlarini kazandiklarini ifade eden ve son dönemlerdeki sikintilar nedeniyle köylerini terketmek zorunda kaldiklarini söyleyen vatandaslar; "Hayatimizi devam ettirebilmek için maddi güce sahip olmaliyiz. Önceden çiftçilik yaparak, her istegimizi yerine getirebiliyorduk. Yani kazancimiz oldukça iyiydi. simdi ise sürekli zarar ediyoruz. Elimizde avucumuzda ne varsa tükettik. Çiftçilik artik eskisi gibi degil. Toprak yine ayni toprak, tohum yine ayni tohum, verim yine ayni verim. Ama kazanç ayni kazanç degil. Üstelik giderlerimiz de katlanarak artti. Bu durumda meslegimizi birakarak baska sektörlerde sansimizi denemekten baska yapabilecek bir sey yok. Son hasat mevsiminde hububatta yasadigimiz verim kaybi, hükümetin açikladigi düsük alim fiyati, motorinin, gübrenin ve tohumun yüksek maliyeti belimizi iyice büktü. Bugday hasadindan elde ettigimiz gelir 1 yil boyunca harcadigimiz mazotun maliyetini bile karsilamiyor. Gübre ve tohum giderlerini hiç saymiyoruz bile. Tüm bu nedenler artik topraklarimizi terk etmekten baska çaremiz olmadigini gösteriyor. Bizler de dogup büyüdügümüz, hayatimizi geçirdigimiz memleketimizden, evimizden, akraba ve yakinlarimizdan ayrilarak sanayi alaninda gelismis bölgelere göç ediyoruz" seklinde konusuyorlar.

Paylaş

Yorum Yazın

Bu Habere Henüz Yorum Yapılmadı. İlk Sen Ol