Merhaba Kirklareli

Önder Çocuk Bagci kizimizin bagcilikla ilgili yazisi;
Ben Rahsan Akcan. su anda 12 yasinda 8. sinif ögrencisiyim. Sizlere bu yazimda benim gelecegim olacak bagimizin nasil meydana geldgini anlatacagim.
Annem dogayi seven, fidan ve çiçek yetistirmeye merak salmis bir kisi. Tabiki çevresindeki sevdigi kisilerde kendisi gibi merakli ve çevresine faydali olan kisiler. Annemin böyle sevdigi saydigi arkadasi, sayin Hatice Kunt teyzemin çalisip ugrasarak meydana getirdigi bagina her gidisinde hayranlikla izler, "iste bizlere örnek insan" derdi.
Annem, baglarin budama zamani Hatice teyzemden dal alip eker. Hatice teyzem "Bu dallardan olmaz, asili asma tutar" derdi. Ama annem her zaman alir eker, çok azi tutardi. Babamda çevre dostudur. Ama annemin bu dal alisina "Hanim bag mi yapican" derdi. En sonunda annem ekmekten vazgeçti. Amaben vazgeçmemistim. Ben babama "Aslinda bir bag yapsak, bu benim gelecegimi belirleyebilir" dedim. Babam kabul etti.
Önce 2,5 dönüm tarlamizin kenarina dikmek için babamla evimizin ambarinda kalip yaptik ve beton direkler çikarmaya basladik. Direklerden sonra bahçedeki fazla telleri söktük ve tarlanin kenarini çevirdik. Tarlanin sürülme islemleri önceden hazirdi. Daha sonra babam suanda bagda vefat etmis bulunan amcamin bir arkadasindan fidan aldi. Fakat fidanlar tutmadi.
Bunun üstüne babam Tekirdag Bagcilik Enstitüsüne sorup yazildi. Baglarin parasinin yarisini gittigi zaman, yarisini da daha sonra bankaya ödedi. Babama baglarin Kasim'da gelecegini söyledi, ama baglar 4 Temmuz 2006'da geldi. Havanin asiri sicak olmasi nedeniyle tarlaya sabah 5'te gidip çukurlari hazirliyor, öglende dinlenip aksam bir yandan çukur açiyor, bir yandan gübresini koyuyorduk.
Bu arada babam bagimizda su olmadigi için hurdacidan büyük kazanlar ve hortumlar aldi. Evde kazanlarin içini paslanmasin diye bahçede ates yakip, zivkle sivadik. Sonra babam kendi bilgisiyle demircide bazi kaynak isleri ve eklemeler yapip, sulama sistemi kurdu. Çünkü; Babam seker hastasidir, fazla çalisinca rahatsizlanir.
Baglari tek tek kendimiz ektik, hiç yardimcimiz olmadi. Ben de bu arada birkaç kez Hatice Kunt teyzemin yanina gidip, birkaç budama sekli ve ilaçlamayla ilgili bazi seyler ögrenerek Hatice Teyzemin o degerli bilgilerinden yararlandim.
Babam "Bu baglar çocuk gibi bakim ister" dedi. Ben okuldan gelince yardim ederim, çünkü; Babam Bag-kur'dan emekli, baska bir gelirimiz yok. Benim gelecegim olacak bu bagda benimde katkimin olmasi sarttir.
Bu yazimi bitiriken, kendi baginda baglarini ilaçlarken elinde bir avuç toprakla vefat eden Sami Akcan Amcamin ruhu sad olsun diyerek onun yolundan gidecegime söz veriyorum.
Rahsan AKCAN
haticekunt@gazetetrakya.com