KIZDIKLARIMIZ VE YAPTIKLARIMIZ

Mayamiz öyle tutulmus. Insaniz ya! Bir de söz türetmisiz hatali yanlarimizi, hatali yasamimizi betimleyen ve güya hos göstermeye çabalayan. "Beser, sasar!" demisiz.
Beserlik saskinligi gerektiriyormus izlenimini vermek ve çok zaman bile bile yaptiklarimizi kiliflandirmak kurnazligi.
Bile bile yerlere tükürürüz hemen hemen her birimiz. En azindan çevremize bakinir, kimsenin görmedigi zamanlari kollamaya gayret eder en zarifimiz. En kizdigimiz seylerin basinda, kaldirimlara, caddelere birilerinin tükürmüs olmasidir.
Elimizdeki çöpü yere atmamaya gayret ederiz uzunca süren bir israrla. Sonra bikariz, bezeriz ve yine birilerinin görmemesine gayret ederek birakiveririz bir tenhaya. Yürüdügümüz veya temiz bulundurulmasi gerektigine inandigimiz bir yerlerde bilinçsizce çöp görünce acayip kizariz.
Içene kizariz örnegin. Su içene degil, raki, bira, sarap türü seyler içene. Alkol almak ta deniyor ya ona. Içeni kinariz bire bir. Ama, ilk firsatta içeriz. Sarhos olani çok ayiplariz ama sik sik sarhosuzdur.
Kafayi çekip gecenin bir yarisi caddede sesli konusanlar hatta nara atanlar bize göre hemen asagi inip haddi bildirilmesi gereken kisilerdir. Bir baska zaman gecenin ilerlemis saatlerinde yanimizdaki adamla birbirimize yaslana dayana ilerlerken dar bir sokakta, alabildigine sesli konusan ve hatta efkârimizi bir biçimde dagitmaya çabalayan yine biz. Hele de yok mu, gecenin ilerlemis bir sirasinda arabamizi yanastirmaya ugrasip yanasti yanasmadi inip kapisini hizla, hirsla kapatmaya çalisiriz. Komsular uykusundan firlar bazen, deprem mi oluyor, kiyamet mi kopuyor gibi yersiz endiselerle.
Yalan söylemeyi zinhar kötü ve yanlis buluruz da. Sikistigimiz zaman yalan söylenmesi gerekiyorsa en inanilirini yapmaya gayret ederiz yalanin. En inaniliri da en ustacasi olsa gerek, degil mi?
Komsu bizim köpege tas atinca canimiz sikilir da, biz komsunun danasini bizim tokat kapisi önünde görünce küsküyün en babayigidini kullanmayi uygun görürüz.
Rakibimiz, vaatlerin topuzunu kaçirinca çok kinariz, üzerine alabildigine gideriz de. Vaat sirasi bize geldiginde kantarin topuzunu çekebildigimiz kadar uca çekmeye gayret ederiz.
Sirayi bozana veya aradan girene kizmayanimiz var mi? Peki, kimdir bu sirayi bozanlar veya aradan girenler? Yine bizden birileri degil mi?
Toplu tasimaciligin gerekliligini bas bas bagiran da biziz...
Hiç degilse yakin yerlere özel araçla gitmek yerine, hem spor olsun diye, hem aracimizi öylesi yakin yerlerde bosuna çalistirmis olmamak, hem de bilmem daha ne yüzlerden. Otobüsle, minibüsle, servis araciyla gitmek hem de çok daha avantajliyken.
Ögretmen çocugumuzu tokatlayinca kizariz da. Ögretmeniz, baskasinin çocugunu tokatlariz.
Birisi bize sövse çigirindan çikar, çingar çikaririz da. Tutamayiz dilimizi, söveriz birilerine.
Nedir bu toplumun insanlardan çektigi? Nedir bu insanlarin toplumdan çektigi? Nedir bu insanin insandan çektigi böyle?
Nedir bu sehirlerin insanlardan çektigi? Insan dedigin hep hatali olmak zorunda mi?
Evet, hata yapilabilir. Tamam, hadi koro halinde bir daha söyleyelim "Beser, sasar!" Tamam. Buraya kadar anladik.
Ama, be sevgili insan. Bile bile yahu!
Kirklareli ülkemizin en küçük, en minyatür sehirlerinden biri. Bugün bir bakin caddelere. Öyle çok araba, öyle araba rezaleti ki.
Bir arkadasinizla cadde kiyisinda elinizi belinize koyup konusacak yer bulamayacaksiniz nerdeyse. Zorunluysaniz eger arabanizla sehir içine inmeye. Arabanizi cadde kiyisina iki dakikaligina birakip bir dükkâna, bir bankaya, postaneye, eczaneye, pastaciya, börekçiye, firina. Iki dakikaligina ugramaniz gereken bir yere arabayla gitmek zorundaysaniz eger.
Mümkün mü postane caddesine arabanizla gidip, Ziraat Bankasi'ndan para çekebilmek için arabanizi iki dakikaligina kaldirim kiyisina birakivermek?
Iki dakikalik bir is için sehri arabayla fellik fellik dolasmak basiniza çok gelmistir her halde.
Yine de.
Kiziyoruz.
Dönüp ayni seyi yapiyoruz.
Oysa hayvanlar kendi kurallari uyarinca hata yapmazlar. Ta ki insanlar onlari sasirtincaya dek.