KIRKLARELI ÇEKEMEMEZLIK KENTI OLMUS

Bir gazeteci degilde en azindan birey olarak bizler de bir seyler görüyor ve izliyoruz.
Bayram nedeniyle dogup büyüdügüm ama ne yazik ki çekememezlikler yüzünden eriskenlige ulasamadigim Kirklareli'nde tam bir hafta yasadim.
Bankalar basmislar parayi kentin en güzel yerlerini parsellemisler.
Ünlü peynirimiz, etimiz disaridan gelen börekçilerin eline geçmis.
Köklü otobüs isletmecilerimiz birilerinin taseronlari olmuslar.
Dogup büyüdügüm Cumhuriyet caddesi kendisini adeta tarihe gömmüs. Cilizlanmis, körelmis.
Bir zamanlar kasaplar arasindan kente pirzola, köfte kokulari yayilirdi. Mekanlar her gece dolup tasardi. Adeta biçakla kestigimiz kaymakli koyun yogurdu yerdik. Iki tek raki içip evine dönen nice hatiri sayilan insanlar vardi.
Kirklareli öylesiye bir çarkin içine itilmis ki sastim kaldim.
Cengiz Kurtisoglu Lokantacilar Dernegi'nin Baskanligini yapiyormus. Kafelerde ucuz köfte satildigindan sikayetçi. Bana öyle geldi ki kasaplar çarsisi duayenligini kaybetmek üzere. Isletmeciler kaldirimlara çikip adeta müsteri avlamaya çalisiyor.
Kirklareli için yasanan bir kayip var. Bunu önlemek için çok etkili reklam yapmak gerekiyor. Köftenin, pirzolanin en iyi sekilde hem de kömür atesinde pisirilip sunuldugunu yeni yerlesenlere anlatmak zorundasiniz.
Kalite, ucuzluk ve de esnafligin en kralligini yapmak için böyle davranislar sergilemek pek de zor bir is degil.
Ne zaman gelirim bilemem ama bir tarih olan kasaplar çarsisi köftecilerinin eski hüviyetlerine kavustuklarini görmek bana apayri bir kivanç verecektir.
Kirklareliler el ele verip çekememezlik duygularini en kisa zamaninda alt ederek sorunlarini halletmelidirler.