KARAMSARIZ

22 temmuz 2007. Bir genel seçim daha bitti.
"Genel seçim!" dedikleri bu ucube neyin nesiydi?
Yasadik ve gördük iste.
Saat 22.00 sonrasi. Bir saat kadar önce belli oldu her sey.
Ne zamandi o, erken seçim karari alinan tarih?
Unutkanim. Su kesmekesin üzerine zaten animsayacak durumda da degilim.
Rahat misiniz?
Ben rahatsizim.
Iyimser misiniz?
Karamsarim.
Ekranda az önce izledigim Türkiye gerçegi bana sikinti veriyor.
Oylarini alabildigine artirarak, tek basina hegemonyalarinin ikinci dönemine adim atan iktidar baslari, yanlarinda sikmabasli esleriyle kürsüdeler ve Türkçe sözlü Arapça bir müzik esliginde zaferlerini kutluyorlar.
Türkiye Cumhuriyeti burasi ve ben de vatandasiyim bu ülkenin.
Atatürk Cumhuriyeti diye yirtindigimiz, bas bas bagirdigimiz.
Vatanim diye saçimizi agarttigimiz.

"Vatan deyip yasiyoruz
Bütün yükü tasiyoruz
Ele bakip sasiyoruz
Basimiz hep darda bizim

Sanki el öz ben üveyim
Günsüz dogmus bir düveyim
Öz yurdumda iç güveyim
Isimiz ne burada bizim

Somunumuz çöregimiz
Bazlamamiz böregimiz
Mangal gibi yüregimiz
Gitti kusa kurda bizim

Yorgun argin belimizi
Bosa giden elimizi
Acinacak halimizi
Seyret hele dur da bizim
Basiretler baglaniyor
Umutsuzluk saglaniyor
Gece gündüz daglaniyor
Yüregimiz korda bizim

Kambur biniyor kambura
Akort tutmuyor tambura
Gam vuruyor bura bura
Islerimiz zorda bizim
Sevinecek bir yan mi var
Bizi bir anlayan mi var
Kullanmaya meyan mi var
Takatimiz var da bizim

Berraki geçti emelden
Bina çürüyor temelden
Bir umar kalmadi elden
Umudumuz yarda bizim!"