Hayat herkese gülmüyor

Her geçen gün hayat sartlari biraz daha zorlasiyor ve vatandaslar her gün yeni dertler ile karsi karsiya kaliyor.
Geçim sikintisi içinde hayat çekilmez bir hâl aliyor. Sokakta yatan vatandaslar bile var.
Hayatin zorluklarina boyun egen bazi vatandaslarimiz her geçen gün umutlarini yitiriyor. Hayatin alinlarina kazidigi kötü kader, bazi vatandaslarin hayatini gerçekten çok kötü etkiliyor. Sokakta yatanlari görünce insanlarin vicdanlarindan süphe etmek elde degil.
Geçtigimiz günlerde Hizirbey Hamami önünde eski giyisileri ile yere boylu boyunca uzanmis bir vatandasa takildi gözlerimiz. Etrafindan birçok vatandas geçmesine ragmen adamin yanina gidip neden yattigini sormadi.
Çünkü yerde yatmasinin nedeni belliydi. Kiyafetlerinden anlasilacagi gibi adam sokakta yatip kalkiyor. Onurunu, gururunu ve hayattaki tüm umutlarini yitirmis bir sekilde karnini doyurmaya bakiyor. Hizirbey Hamami önünde yatan bu adami yadirgayan gözler ile seyreden vatandaslar da oldu. Bizler bu gibi insanlari sahiplenip onlara yardim elini uzatmazsak, bu gibi vatandaslarin sayisi her geçen gün biraz daha artacak. Her vatandas elinden gelen yardimi yaparsa, sehrimizin ve ülkemizin durumu rotasini daha iyi günlere çevirir.
Hayattan umudunu kesen ve gelecekten hiçbir beklentisi olmadan yasayan vatandaslarin hiçbir yarari olmayacaktir. Hiç kimse kendi istegi ile bu duruma düsmez. Ama bu gibi vatandaslari bulunduklari durumdan kurtarmak vicdanli ve aydin insanlarin elinde. Bir is imkani ve konaklamak için bir yeri olsa en azindan yasama daha siki bir sekilde sarilir ve yitirdigi bazi umutlari kalbinde yeniden yeserir.
Yerde yatan vatandasin yanina yaklastik ve neden yerde yattigini sorduk. Ilk olarak bizi umutsuz gözleri ile süzdükten sonra hayatindan kisa bir kesit anlatti bize. Hayatta hiçbir basarisinin olmadigini söylerken gözleri doldu. Kisa bir süre gözyaslarina direndi, ancak bu uzun sürmedi ve aglamaya basladi. Yaptigi konusma gerçekten yürekleri daglarcasinaydi. "Hiç kimse kendi istegi ile bu duruma düsmez. Ben hayatim boyunca bir basari sergilemedim. Çalistigim isten çikardilar. Sokaklarda yatmaya basladim çaresiz.
Birçok vatandas sokaklarin ne kadar soguk oldugunu bilmez. Geceleri karton kutularindan yatak yapip kuytu bir kösede üstümde çuval ile uyudum. Hiç kimse bana yardimci olmadi. Üstüm basim eski, avuçlarim ve yüzüm kirli olabilir. Ancak vicdanim kar gibi beyaz. Zamanla duygularim köreldi ve insanlari sevmez oldum" dedi.
Kendisine hiç kimsenin bir yol göstermedigini ve hiçbir yetkili kurum ve kurulusun kendine yardimci olmadigini da konusmasina ekledi.
Ülkemizde suç oranlari giderek artiyor. Aslinda bu duruma biraz da bizler göz yumuyoruz. Çünkü sokakta yatan insanlara yardim etmiyoruz, yardim etmesek bile bu vatandaslardan yetkili kurumlari haberdar etmiyoruz.

Paylaş

Yorum Yazın

Bu Habere Henüz Yorum Yapılmadı. İlk Sen Ol