Halimize sükredelim

Hayat sartlari her geçen gün biraz daha zorlasiyor. Yasama savasi veren insanlar çektikleri zorluklara artik katlanamayacak duruma geldi. Bazilari karnini doyurmak için çöplerden artik topluyor, bazilari çocugunu okula göndermek, eksiklerini gidermek için hiç dinlenmeden çalisiyor...
Ülkenin her yerinde oldugu gibi bizim ilimizde de çöplerden ekmek toplayarak karnini doyurmaya çalisan insanlar var. Bu görüntüleri sikça görüyoruz. Çöp tenekelerini karistirarak yiyecek veya para edebilecek esyalari topluyan insanlar var. Bu insanlar bizim içimizde yasiyor, ayni havayi teneffüs ediyor ayni yollari kullaniyoruz.
Aramizdaki tek fark, biz artiklerimizi çöpe atiyoruz, onlar bizim artiklarimizla karinlarini doyuruyorlar. Çogunun hayati zorluklar içinde geçmis ve hâlâ zorluklar içinde de devam ediyor. Kimisinin ailesinin maddi durumu uygun olmadigi için okula gönderemeyip bir ise koymus, kimisi ailesini bile tanimiyor.
söyle sokakta bir yürüyüs yaparken rastlariz. Tüglerimiz diken diken olur ama bazilarimizin... Onlar bizim içimizde, bizimle yasayan canlar. Ne kadar çöpten artik toplasalar da, parasiz pulsuz olsalar da, üstlerinde eski kiyafetleri ile çöpleri karistirsalar da onlar da bizimle, onlar da bizim gibi insan. Aslinda bizden farklari yok. Sadece onlarin hiç parasi yok, bizim bazilarimizin da vicdani yok.
Bazi vatandaslar bu insanlari görünce kendinde bir rahatsizlik hisseder ve ona yardim etmek ister. Bu tür davranislar onlari topluma kazandirma yolunda atilan büyük adimlar arasindadir.
Bu insanlari görmezden gelmeden onlara duyarli vatandaslar olarak yardim elini uzatmaliyiz. Mesela çocuklarini okula gönderebilmeleri için deftere kitaba ihtiyaci olanlar var. Evde çocuklarimizin, kardeslerimizin kullanmadigi veya geçen seneden kalan kitaplarini bu insanlara verebilir, çocuklarinin geleceklerini garantiye alabiliriz. Bu sadece küçük bir örnek. Giymedigimiz kiyafetletimizi, kullanmadigimiz ayakkabilarimizi da verebiliriz. Biz bu insanlara duyarli bir sekilde yaklasmali ve onlari çöp tenekelerinin basinda gördügümüzde sizlayan vicdanimizin sesini kesmek için gerekeni yapmaliyiz.
Çöplerden karnini doyuran bu insanlar birçok hastalikla da karsi karsiya kalabilir. Bu olayin baska bir boyutu. Maddi durumlari yerinde olmadiginda doktor tedavisi de göremezler. Aksam olunca eve gider aksam yemegimizi yeriz.
Sonra ailemiz ile sohbet ederiz. Neden onlarin da böyle bir sansi olmasin ki. Bizler sicak yataklarimizda yatiyor, onlar ise tavani akan evlerinde titreyerek karsiliyorlar gün dogumunu. Bu görüntüleri ortadan kaldirarak ne kadar duyarli bir halk oldugumuzu herkese ispat etmeliyiz.

Paylaş

Yorum Yazın

Bu Habere Henüz Yorum Yapılmadı. İlk Sen Ol