HARDALIYE

Hardaliye, eski dönemlerde geleneksel yöntemlerle üzüm sirasini koruyabilme amaciyla gelistirilmis ve sezonluk üretilen Kirklareli'ne has, hos tat ve kokuya sahip, alkolsüz, özgün bir içecektir.
Hardaliyenin hammaddesi yas üzümdür. Üzümün sikilmasi ile olusan siranin bilesimine üzüm çesidi, olgunluk durumu, iklim, toprak ve bag özellikleri etkili olmaktadir.
Eskiden yalnizca son üzüm olan Papazkarasi ya da Pamit üzümleri kullanilirken simdilerde daha çok Cardinal ve Aîphonse cinsi üzümlerden yapilmaktadir.
Hardaliyenin üretimi üzümlerin iyice olgunlastigi bag bozumunun basladigi Ekim ve Kasim aylarinda yapilmaktadir.
Saplarindan aynlan üzümler hafifçe yikandiktan sonra fazla parçalanmadan tabanindan 10 cm kadar yükseklikte muslugu bulunan mese bir fiçiya bir kat üzüm, bir kat taze visne yapragi ve parçalanmis siyah hardal tohumu olacak sekilde fiçi agzina bir karis kalana kadar döseme yapilir. Üzerine üzümlerden süzülen üzüm suyu ile sira tozu dökülür. Bir gün arayla iki kez fiçinin altindaki musluktan sira alinip yeniden fiçinin üzerine dökülerek devir islemi yapilir. Hardaliye 20-25 °C civarindaki ortamda 20 günlük bir fermentasyondan sonra süzülür ve içilebilir duruma gelir.
Laktik asit içerdigi için kroner kalp hastaliklari ve tetikleyicilerinden kolesterole karsi etkindir. Bagisiklik ve sindirim sistemlerinin güçlenmesinde yardimcidir. Kanser engelleyici radikaller içerir.
Atatürk Kirklareli'yi ziyaretinde ikram edilen hardaliyeyi çok begenerek "Bunu milli içecek haline getiriniz." demistir.
bitti...
haticekunt@gazetetrakya.com