Güler Yüz

Göz, gözün bakisindan anlar. Göz, yüzün durusundan anlam çikarir. Bakarsin ki karsindakinin yüzü rahattir, hafif mütebessimdir, kedersizdir, sakindir duru bir deniz gibi.
Bu insan iyidir. Artidir bugün. Bu insanla bugün her tür oturulur, muhabbet edilir. Derdin varsa dökülür, esprin varsa yapilir, muhabbetin varsa edilir. Çeker bu insan.
Kaslarinda hummali bir çatiklik. Yüz hatlarinda gizli, sinsi bir endise. içinde için için stres vardir. Konusmaya cani istemez...
Bu insanin bir kederi vardir. Çözümsüzdür bugün. içinden çikamadigi, basaramadigi, umutsuzluga sürüklendigi bir durum, ciddi bir sorun vardir.
Yüzünden düsen bin parçadir. Bir sey söylemiyordur. Agzini biçak açmiyordur. Ama hele bir agzini aralar da konusmaya baslarsa, zehir saçacaktir her yana. Dilinden zehir fiskiracaktir. O zaman kapatabilirsin kapat artik.
Çok kizgin, çok öfkeli...
Acaba kime?
Belki bana!
Ama, neden?
Çok fena!
Bir seylere müthis bozulmus, müthis kizmis.
Genelde insan sözünden anlasilir. Ama, bir de yüzünden. Bakisindan, durusundan, kas çatisindan, gülümseyisinden.
Karamsardim. Gülümsemek külfet gibiydi. Aynaya da bakmistim ama nedense toparlayamamistim. Bilmeliydim ki aynadaki yüzüm kendime degil. Karamsarligim kendime.
Birileri uyarmali miydi? "Karamsarligin kendine ama yüzün insanlara dönük. Suratindaki karanlik, kaslarindaki çatiklik, insanlari rahatsiz eder. "Hediyenin en degerlisi ve en yararlisi güler yüzdür" diyor güzel bir söz. Tersini düsünürsek, en kötüsü gülümsemeyen bir yüzdür her halde.
Üstelik, tebessüm bedavadir. Alani mutlu eder. Veren ise hiçbir zaman üzülmez ve masrafa da girmez. Bu kadar basit.
Günümüz stres dönemi. Çagimiz stres çagi diyorlar ya.
Durduk yere savaslari çikaranlar insan. Durduk yere çikarilan savaslari çaresizlik içinde izleyenler de...
Burnumuzun dibindeki savasa müdahale edemiyoruz. Namus için cinayetlerin mubah sayildigi bir toplum olarak, burnumuzun dibindeki din kardeslerimizin namus yitimi içimizi sizim sizim sizlatsa da seyirci kalmak durumundayiz. Seyirci olmak biçimi içimizi rahatsiz ediyorsa, gözlerimizi yumup görmezden, kulaklarimizi tikayip duymazdan gelmek gibi yöntemler gelistirmek durumundayiz, zorundayiz.
Gel de stres yapma.
Dünkü haberlerde ülkemizin basbakani "Türk parasinin deger kazandigi"ndan söz ediyordu. Onun için mi, 2005'te 5 ödedigimiz yerlere 2006'da 7 ödemeye basladik? O ki Türk parasi deger kazandi, geçen yil 5 ödedigimiz yere bu yil 4 ödesek fitlesmiyor muyuz?
Bikmadik böylesi alti bos sözlere.
Bikmadik yalanin kerametine.
Gel de gülümse.
iyi insan güler yüzlü olur.
Peki, bu kadar gülümseyemeyen, asik suratli insan n'olacak? Bu kadar insan iyi olamayan sinifina mi kaydedilecek?
iyi insanlar bazen hiç gülümseyemiyorsa eger, iyi insanlarin suçu, sorumlulugu nerelerde aranacak?
"Arkadasinin yüzüne sevgiyle bakmak ibadettir. Güler yüzle bakmak ise onun günahlarina kefalettir," diyor sözün bir baskasi.
Doyumsuz güzellikte bir söz.
"Mallarinizla herkesi mutlu edemezsiniz ama güler yüzünüzle mutlu edebilirsiniz," diyor bir baskasi.
Gel de katilma.
Güzel insanlar!
Yüzümüzdeki gülümseyisi gerçekçi ve sürekli kilabilmek için neler yapabiliriz? Çevremizdeki insanlara huzursuzluk vermemek için gülümsemek gerekir de...
Nasil basarabilecegiz?
Parçalanmis yuvalar, ekonomik agirliklar, yükler, kusak çatismalari, insanlarin birbirini anlamamak için bu denli diretisleri, kimyasal atiklarin, kullandigimiz maddelerdeki kanserojenlerin...
ille ille genç issizlerimizin bunalimlari...
Nasil yenecegiz?
Pardon.
Dersimiz gülümsemekti. Gülümseyen yüzdü.
Özür dilerim.

Gülümsemek ve gülümseyen yüzlerle daha çok karsilasmak, daha çok yüz yüze olmak dilegiyle.
Sevgiyle...