DUYGULARIN DENIZI

Paramparçaliliktan kurtulmamiz gereken günler.
Gerçi, "Birlik ve beraberlige her zamankinden fazla gereksinim duydugumuz günler"den bir türlü kurtulamadik ne hikmetse ama.
Gerçekten. Isin saka götürür yani kalmadi.
Gökyüzünde yildizlar darmadagin ya.
Yildizlar belki bir takim sorunlarinin bilincinde olmayabilirler, belki bir takim sorunlarini çözümlemis sayabilirler kendilerini.
Yildizlarin keyfiyetini takinacak lüksümüz yoktur.
Günümüzde, yildizlardan daha akilli, daha bilinçli olmak gibi bir zorunlulugumuz vardir.
Yildiz yildiz gökyüzünde dagilir kalirsak, ulularin bizi yemesi, yutmasi, yok etmesi olagan üstü kolaylasacaktir.
Zaten birileri de öyle istiyordur.
Önümüzde çok önemli bir sinav var.
Bu sinava biz girecegiz. Coni-moni, Abraham-mabraham, Bus-mus veya elin bilmem nesi girmeyecek.
Bizler, köylerdeki, kentlerdeki, kenar semtlerdeki, merkezlerdeki, varoslardaki veya metropollerdeki insanlar!
Kimse kimsenin elini tutup bir yerlere zorla bastirtmiyor. Herkes eline sahip olacak. Herkes elinin nereye basmasi gerektigine kendisi karar verecek. Elinin nereye bastigini görecek.
Is isten geçtikten sonra yok Amerika böyle istedi, yok bilmem kim bilmem ne yapti.
Birakalim bu ayaklari. Kimse kimsenin elinin, aklinin, bilincinin kâhyasi degildir, olamaz da, olmamali da.
Çok çok çok hosgörüye siginarak söylüyorum ki, müstakbel aptalligimiza kilif hazirlayip durmayalim.
Ülke bizim, beyin bizim, yürek bizim, el bizim, ayak bizim. Yani, sonuçta, kendimizi bilelim, kendimize gelelim.
Yoksa.

"Duygularin denizinde
Bogulur kalirsin bir gün
Yildiz yildiz gökyüzünde
Dagilir kalirsin bir gün

Ellerini tutan olmaz
Gönlünü avutan olmaz
Sergine sevgi saçarsin
Alan olmaz satan olmaz

Sevgisizlik yaylasinda
Salinir kalirsin bir gün
Çirkinlikler zulasinda
Alinir kalirsin bir gün

Dertlerini soran olmaz
Düslerini yoran olmaz
Katmer katmer gül açarsin
Gören olmaz deren olmaz

Gör o zaman kin ne imis
Gurur ne kibir ne imis
Iç kurdu girdi mi öze
Kemirirmis bitirirmis"