Bir minik kiz çocugu

Bakiyor, demir parmakliklarin arkasindan bambaska bir dünyaya. Abilerini ve ablalarini izliyor, uzaktan. Kendisini düsünüyor bir yandan da. Okula baslayacagi günün hayaliyle, gözlerini kirpmadan izliyor, okul bahçesinde su sisesiyle futbol oynayan abilerini. Annesi de uzaktan izliyor kizini. O da merakla bekliyor, kizini okula gönderecegi günün gelmesini. Hayata atilmak için önünde uzun bir yol var. Hersey toz pembe görünüyor gözüne su an. Bundan on yil sonra nerede ve hangi konumda olacagi tam bir muamma. Çünkü onun hayallerini süsleyen ögrencilik, birçok gencimiz için kabustan baska bir sey degil.
Aslinda bilse binlerce üniversite mezununun issiz kaldigini, bilse okumakla her seyin bitmedigini o da bu kadar arzulamaz tebesir tozu yutmayi. Umariz ülkemizde yavas yavas rayina oturmaya baslayan egitim, bu minik kiz çocugunun okula baslayacagi güne kadar tamamen düzelir ve o isik saçan gözler, hayal kirikligina ugramanin üzüntüsüyle gözyaslarina arkadas olmaz.

Paylaş

Yorum Yazın

Bu Habere Henüz Yorum Yapılmadı. İlk Sen Ol