BITIMSIZ SABIR

Son birkaç yildir verilen gencecik canlarin ardindan hep ayni terane "Sabrimiz tasmak üzere!"
Ne yorulmaz irade, ne tükenmez sabirmis. Eyyüp'te bu sabir var miydi bilmem! Bu suskunluk, devinimsizlik, islevsizlik iradesini daha baska kimler gösterebilirdi?
Bu tek yanli saldirmalara, öldürmelere, sinsi bir savas denebilir mi?
Denir gibi gelmeye basladi bana.
TRT haberlerinde ayri bir terane "Teröre büyük darbe vuruldu!"
Babam, bu sözü, TRT'den bu teraneyi duydugunda, kendiliginden söylendi "Hiç olmazsa bunu demeyin. Bunu diyorsunuz, ertesi gün bir sürü asker öldürülüyor!"
Bu insanlar, bu bizi yönettigini söyleyen, en azindan yönetim kadrolarinda bulunan bu insanlar, ilkokul üçüncü sinif çikisli, seksen bir yasindaki babam kadar da mi ilerisini gerisini yorumlayamiyorlar durumlarin, gelismelerin, olaylarin?
Basbakan ABD'ye gidiyor. Elbet ki orada, aile saadetinden arda kalan zaman sinirinda, bir takim görüsmeler yapiyor, iletisimler kuruyor, talimatlar aliyor, sözler veriyor.
Sonra yurda dönüyor. Disisleri bakani Suriye'ye gidiyor. Beser Esat'la görüsmeler yapiyor. Kusku yok ki, ABD'den alinan direktifleri ulastiriyor oraya.
Suriye'den Israil'e geçiyor. Orada bir takim görüsmeler yapiyor. Elbet orada da herkesin ne diyecegi belli. Çünkü birileri tarafindan yazilmis bir senaryo konuyor sahneye ve herkes rolünü gayet iyi biliyor.
Oradan Filistin'e geçiyor. Senaryo öyle gerektiriyor çünkü.
Derken.
Güneydogu'da pespese ölümler, asker cani yitimleri.
Kim, kime, hangi garantileri, hangi sözleri veriyor?
Nedir bu verilen sözler?
Bunca görüsmelerin ardindan neden yurdumuzun Güneydogu'sunda bu denli aci can yitimleri yasaniyor?
Tüm bunlarin bir açiklanabilmesi olmali. Nasil açiklanabilir? Aklimiz eriyor mu?
Nasil bir kaos bu? Nasil bir kara duman?
Nasil bir sabir bu, bitip tükenmeyen?
Her seferinde ayni nakarat "Sabrimizin sonuna gelmek üzereyiz!"
Anladik, sabir sabir da. Kuyrugu çok uzun galiba!
"Arkadas, adin ne?" diye sormus.
"Hüseyiiiiin!" demis öteki.
"Anladik, uzatma. Benim adim da Hüseyin ama o kadar uzun boylu degil!" demis adam.
Hak isteyeni haklamak konusunda pek sabir gösteremeyenler. 1 mayis günü Taksim'e çikip çiçekli protesto yapmak isteyenleri sille tekme susturmakta hiç gecikmeyen, sabir gösteremeyen anlayis.
Üniversitelerde demokratik ve insanca haklarini aramak için agzini aralayanlarin agizlarini behemehal kapativermekte zerre kararsizlik ve sabir gösteremeyenler.
Derdini dökmek isteyen isçiye, köylüye, çiftçiye, kadina, vatandasa gösterilemeyen sabirlar.
Nasil oluyor da askerin, ülkemiz gencinin, civan delikanlilarin canlari hizla feda edilirken. Bedenleri cansiz biçimde topraklara yigilirken.
Ne devasa sabirmis bir türlü bitimi olmayan! Çözüme yönelik, tutarli, kalici bir yöntem üretmemek, üretememek bazinda bu denli basiretsizlik ne kadar da anlasilamaz bir muamma, ne kadar da çözümsüz bir bilmece.
Aslinda böylesi bir konuya girmeyi çok ta arzulamiyordum. Çünkü, her gün bir yerlerde okuyor, bir yerlerde duyuyor, dinliyorsunuz.
Benimkisi haddini asmak iste.
Büyüklerimiz ne yaparsa dogrudur, di mi!
Yine de.
Böyle olmasa daha iyi olmaz mi demek istiyorum, kirilmayin ama!
Hele de hele, savas çigirtkanligi aklimin ve gönlümün kiyisindan hiç mi hiç geçmiyor.
Ama.
Olmuyor. Böyle de olmuyor iste.