Aramizda Köprüler Kuralim

Çocuklarla… yazi serisi      

Sevgili çocuklar,

Mutluluk için sadece bizim mutlu olmamiz yetmez. Çevremizde ki insanlarin da mutlu olmalar gerekir. Onun ilk sarti ise aramizda darginliklarin, kin ve öfkenin kalkmasi, yerine sevgi ve sayginin yayilabilmesidir.

Bunun için aramizda ki iliskilerimizi artirmamiz ve basta da "Selami yaymamiz" gerekir. Böyle buyuruyor, sevgili Peygamberimiz.

Birbirine dargin iki kardesi, bakin nasil baristirip mutlu kilmislar.

Bir zamanlar, birbirine bitisik iki çiftlikte yasayan iki erkek kardes vardi. Günlerden bir gün bu iki kardes arasinda bir anlasmazlik bas gösterdi. Iki kardes arasinda o zamana degin ilk kez görülen anlasmazlik, giderek büyüdü ve kardesler arasinda ayriliga neden oldu.

Iki kardes, birbirlerine yalnizca küsmekle kalmadilar, yillardir ortaklasa kullandiklari tarim makinelerine kadar sahip olduklari tüm araç gereçlerini ve mal varliklarini da ayirdilar.

Küçük bir yanlis anlama sonucu baslayan anlasmazligi izleyen ayrilik, giderek büyüyen bir uçuruma dönüstü. Sonunda yerini, karsilikli kullanilan hos olmayan sözlere birakti. Bunun arkasindan da beklenenler oldu ve kardesler arasinda önce siddetli bir kavga, sonra da ürkütücü bir sessizlik yasanmaya basladi.

Bir sabah, bu iki kardesten büyügünün kapisina bir usta geldi. Elinde büyük bir marangoz çantasi vardi. Ev sahibinden geçici bir is istedi:

 "Yapilacak ufak tefek bir isiniz varsa…" dedi. "Elimden hemen her is gelir. Birkaç gün çalisirim, isi bitiririm" Büyük kardesin aklina o an bir "is" geldi.

"Evet, sana göre bir isim var" dedi ve küçük kardesinin çiftligini isaret etti. "Åzu derenin karsisindaki çiftlik, komsumundur. Daha dogrusu, benim küçük kardesime aittir. Geçen haftaya dek benim çiftligimle onun çiftligi arasinda bir otlak vardi. Sonra o, buldozeriyle oraya irmak bendi yapti ve simdi aramizda, otlak yerine, çiftliklerimizi birbirinden ayiran bir dere  var"

Is isteyen adam, büyük kardesin söylediklerini dikkatle dinledikten sonra sordu:

"Benden ne yapmami istiyorsunuz?" dedi. Büyük kardes kararini açikladi:

Kardesim bunu, bana aci vermek için yapmis olabilir dedi. Fakat simdi ben, onun yaptigindan daha büyük bir sey yapacagim. Bunlari söyledikten sonra adami aldi, ahirlarin oldugu yere götürdü ve duvarin dibinde yigili duran kütükleri gösterdi.

KÖPRÜ KALPLERE KURULUYOR

"Senden, bu kütükleri kullanarak, iki çiftlik arasinda üç metre yükseklikte bir çit (duvar) yapmani istiyorum" , dedi. "Kaç gün çalisirsan çalis, nasil yaparsan yap ama bana öyle bir çit yap ki, gözlerim kardesimin çiftligini artik görmesin". Usta, basini salladi:

"Sanirim durumu anladim, efendim", dedi. "Åzimdi bana çivilerin, kazma küregin yerini gösterin ki hemen isime baslayayim."

Büyük kardes ustaya kazma, küregin ve çivilerin oldugu yeri gösterdikten sonra, alisveris yapmak için kasabaya gitti.

Usta, gün boyunca ölçerek, keserek, çivileyerek siki bir biçimde çalismaya koyuldu. Aksam günes batarken o isini bitirmis, çiftlik sahibi büyük kardes ise alisverisini tamamlamis, kasabadan dönüyordu.

Çiftlige gelir gelmez ustanin yaptiklarina bakti ve saskinliktan gözleri, yuvalarindan firlayacakmis gibi açildi. Karsisinda, yapilmasini istedigi çit yoktu ama derenin bir yakasindan öteki yakasina uzanan görkemli bir köprü vardi. Biri kendi çiftliginin topragina, öteki küçük kardesinin çiftliginin topragina oturtulmus saglam iki ayak üzerinde, yanlarindaki korkuluklarina varincaya dek tüm ayrintilariyla yapilmis ve tam anlamiyla "usta isi" denilecek kusursuzlukta bir köprü uzaniyordu.

Büyük kardes, hâlâ geçmeyen saskinligiyla bu köprüyü seyrederken, karsidan birinin geldigini gördü. Dikkatle bakti. Gelenin, komsusu, yani küçük kardesi oldugunu anladi. Kardesi, kollarini iki  yana açmis, köprünün karsi ucundan kendisine dogru yürüyordu:

"Benim sana karsi yaptigim bunca haksizliga ve söyledigim kötü sözlere ragmen sen, bu köprüyü yaptirarak ne denli iyi ve büyük bir insan oldugunu gösterdin" dedi agabeyine. "Åzimdi bir büyüklük daha yap ve sen de kollarini açarak bana gel..."

Köprünün iki ucundan ortaya dogru yürüyen kardesler, köprünün ortasinda bir araya geldiler ve özlemle kucaklastilar. Büyük kardes bir ara arkasina baktiginda, çantasini toplayip, oradan ayrilmakta olan ustayi gördü.

"Gitme, dur, bekle?" diye seslendi ona. "Sana yaptiracagim birkaç is daha var, çiftligimde..." Usta gülümsedi:

"Buradaki isimi tamamladim, artik gitmem gerek" dedi ve ekledi : "Yapmam gereken daha birçok köprü var"