Acılı Anne İsyan Etti, “Bana Ayrımcılık Uyguladılar”

Trakya Üniversitesi Hastanesi geçtiğimiz günlerde değişik sebepler ile hayatını kaybetmiş sekiz(8) eski çalışanının ismini hastanedeki odalara verdi. Haberin yerel basına yansıması ile birlikte odalardan birine isminin verildiği Ahmet Uygar Çolak’ın annesi Hülya Orhan adeta şok oldu. Annesi olarak oğlunun isminin bir odaya verildiği törene çağırılmadığını ifade eden Orhan ayrımcılık yapıldığını söyleyerek yasal yollara başvuracağını söyledi. 

Gazetemizin mail adresine yaşadıklarını özetleyen bir basın açıklaması gönderen Hülya Orhan Trakya Üniversitesi tarafından ayrımcılığa maruz kaldığını söyledi. Trafik kazasında kaybettiği oğlunun çalıştığı yer olan T.Ü Hastanesinde bir odaya isminin verildiğini yerel basından öğrendiğini ifade eden Hülya Orhan, “Diğer ailelere çağırılırken ben neden çağırılmadım diyerek adeta isyan etti. Hülya Orhan konu ile alakalı olarak şunları kaydetti, “T.Ü. bünyesinde görev yapan tek evladım Ahmet Uygar Çolak 08.12.2021 tarihinde çok kötü bir trafik kazasında hayatını kaybetti. Evlat kaybetmenin acısını düşmanıma bile dilemem sözünün ne anlama geldiğini yaşayarak öğrendim. 17.06.2022 tarihli Edirne Hudut Gazetesinde yer alan ’’TÜ Hastanesi’nden vefa’’ başlıklı haberle oğlumun adının diğer 7 vefat edenle beraber tefriş edilen hastane odalarına verildiğini ve bu nedenle ölenlerin yakınları davet edilerek açılış töreni yapıldığını öğrendim. Tek çocuğumu kaybetmiş olmanın acısıyla baş etmeye uğraşırken bir de çocuğumun adının verildiği odanın açılış törenine çağrılmayan TEK KİŞİ (diğerlerinin yakınları ve maalesef eski eşim törene çağrılmış) olmanın utancını, yükünü taşımak zorunda bırakıldım ve o geceyi Acil Servis’te tamamladım. Ben Ahmet Uygar Çolak’ın annesiyim. Medeni Hukuk’a göre ilk derece yakınıyım ve hayattayım. Üniversite’nin tüzel kimliğinde temsil edilen Tıp Fakültesi Hastanesi idari bir karar almış, odaları isimlendirmiş ,isimleri kamusal hale getirmiş, kamuya açık bir tören yapmış ,isimlerin yakınlarını törene davet ederek onore etmiştir. Ancak aynı yönetim birimi törene sadece beni çağırmayarak bana ayrımcılık uygulamıştır, hayatta olduğum halde oğlumdan önce ölmüş muamelesi yapmıştır, haberi okuyan insanların  “Neden çocuğun için yapılan törene gitmedin?” sorusuyla karşı karşıya bırakmıştır. Çok üzüldüm ve utandım. Hepsinden önemlisi diğerlerini törenle mutlu eden yönetim evladını kaybeden bir anneye aynı acıyı ikinci kez aynı yoğunlukta yaşatmıştır. Hiç kimse, kurum bir anneyi bu şekilde üzme hakkına sahip değildir. Evladımın adının bir odaya verilmesi beni kuşkusuz mutlu eder, kendi gitti adı yaşayacak derim ama bu şekilde aleni bir ayrımcılık, mobbing, eziyet etme, üzme, aşağılama hakkını kamu idaresine vermez. Çağrılmama nedenini sormak için aradığım yetkili kişi ‘’Arkadaşları sizi törende görmek istemedi, çağırmadık’’ demiştir. Bu güne kadar da hiç kimse arayıp özür dilememiştir. Merak ediyorum kurumlarda kararlar arkadaşlarca mı alınıyor? Ayrıca verdiğim dilekçe cevapsız kalmıştır. Oğlumla ilişkim üzerine yorum yapma hakkına ve buna dayanarak karar verme yetkisine hiç bir şahıs, kurum sahip değildir. Bu nedenin törene çağrılmayarak cezalandırılma sebebim olduğunu düşünmek dahi istemiyorum ama düşünmek zorunda bırakıldım. İlişkimin olmadığı insanlarca canımın bir kez daha yakılmasına, gerçekten arkadaşlarının gönlü hoş olsun diye çağrılmadıysam, bir kamu kurumu böyle bir düşüncenin oluşmasına nasıl izin verebilir? Artık annelerin anneliklerinin kerameti kendinden menkul arkadaşlarca puanlandığı, kamu yönetimlerinin de yeterli puanı alamayanlara yok sayma cezası uyguladığı zaman dilimine mi girdik?  Kamu hukuku, kamu kuralları, medeni hukuk, toplumsal nezaket vs. süs müdür? Ben hayattayım ve Uygar’ım sonsuza kadar evladımdır, bunun tartışması olmaz. Sonuç olarak, bana yaşatılan üzüntü, yapılan eziyet, aşağılama, ayrımcılık, mobbing, cezalandırma başka bir kişiye de yaşatılmasın ayrıca oğlunun isim törenine gitmemiş anne olmadığım bilinsin istediğim için yasal yolları kullanacağımı kamuoyuna saygı ile duyururum”.