Yeraltı sularımıza iki yönlü tehdit

Ziraat Mühendisleri Odası Kırklareli İl Temsilciliği’nin 1-25 bin ölçekli planlar ile ilgili değerlendirme yazısı devam ediyor. Yazı dizisinin bugünkü kısmında, Ergene’nin iki yönlü tehdit altında olduğunu vurgulayan ZMO bu tehditleri; rastgele açılan fabrika sondaj kuyuları ve Istranca sularının İSKİ’ye devredilmesi olarak sıraladı. Yeni planın niteliğini, Trakya’daki mera alanlarının kimlik değişimine sürüklenmesi olarak değerlendiren oda, plan notlarında Trakya’dan tarım bölgesi olarak bahsedilmediğinin de altını çizdi. “Trakya’nın yegane yer altı su çanağı olan Ergene Havzası iki yönlü tehdit altındadır.

Birincisi gelişi güzel açılan fabrika sondaj kuyuları, ikincisi bu yer altı su havzasını besleyen kuzeydeki Istranca sularının İSKİ’ye devredilmesidir. Bu tehditlerin ortadan kaldırılması için mevcut sondaj kuyuları devlet eliyle yeniden ele alınıp, belli disiplinle sanayi, tarım ve içme suyuna sunulmalıdır.

Istranca sularının İSKİ’ye devrini iptal eden karar ve notlar planda yer almamaktadır. Ergene ve Meriç nehirleri bu planda bir proje dahilinde ele alınmamış olup, çevre kirliliğinden kurtarılması ve doğal hale getirilmeleri için alınacak önlemler planda yoktur. Yaşamsal bir olgu olan suyun geleceğinin ve çevresel kirletici yüklerin ve hala kirletilen alternatifsiz su kaynaklarının kurtarılmasına ilişkin kararları içermeyen ve adına ‘Revizyon’ denilen bu planın çevre korumacı olmadığı, sürdürülebilir bir yaşamı hedef-lemediği açıktır. 

Eski ve yeni plan birbirinden farklıdır

2004 planında amaç; sürdürülebilir bir çevre, ekoloji, tarımsal, turistik ve tarihsel kimliği koruyarak Türkiye'nin kalkınma politikası kapsamında sağlıklı gelişme ve büyüme hedefleri iken 2009 Revizyon Planında; İstanbul’un desantra-lizasyonu odaklı (Bu husus Ergene plan raporlarında açık olarak belirtilmemekle birlikte, İstanbul 1/100000’lik plan ve eklerinde İstanbul’un kurtuluşu olarak vazgeçilemez yol olarak sunulmuştur), AB kriterleri, İstanbul’un ekonomik sürdürülebilirlilikten uzaklaşması, bu amaç doğrultusunda transferi kaçınılmaz olan olumsuzlukların bölge dışına ötelenmesi adına bölgesel alternatifler yaratılması amaçlanmıştır. 

Meralar büyük tehdit altında

Meraların; plan sınırları içerisinde değerlendirilerek, vasfının değiştirilmek suretiyle yok edilmesinin önü açılıyor. Trakya gibi değerli tarım topraklarına ve su havzalarına sahip bir bölgede bu denli hoyratça bir tadilat ile tüm bu değerlerin, telafisi olamayacak şekilde feda edilmesini gelecek kuşaklara anlatabilmemiz mümkün değildir.

Alan Kullanımı: 

Tekirdağ ilinde 2004 yılına kadar Valilik, Yerel Yönetimler ve son olarak 2004 plan müelliflerince yaklaşık 8.700 Ha yer, sanayi alanı olarak belirlenmiştir. Ancak bu miktar dahi bi-limsel verilere göre olması gerekenin çok üzerindedir. Gelinen noktaya, ranta dayalı imar politikalarının sonucu olarak dönemin mevzuatlarına uygun ya da uygun olmaksızın bir çok Mevzi Plan kararlarının neden olduğu açıktır. 2004 planında 8.700 Ha olarak tanımlanmış sanayi alanının yaklaşık 4.900 Ha’lık kısmının yapılanmaksızın boş olması da bunun açık bir göstergesidir.

11700 Ha’lık alanın imara açılması, düşündürücüdür

2009 Plan notlarında Revizyon planda yeni sanayi alanları, yeni OSB alanları, yeni TOB alanları ve TAB alanları görülmektedir. Sadece TOB adı altında Trakya’da her biri 500 Ha toplam 12 adet ve toplam 6.000 Ha, TAB adı altında Trakya’da her biri 300 Ha toplam 19 adet ve toplam 5.700 Ha’nın, tarım alanından çıkarılarak imara açılması düşündürücüdür. Sadece bu ikisinin toplamı Trakya’da 11.700 Ha ve Tekirdağ ilinde 4.300 Ha olup, yapı yoğunluğunun her iki lejantta İAKS=0.50 olarak belirlendiğini göz önüne aldığımızda, Tarım Alanları ve Su Havzaları konusundaki endişelerimizde haklılığımız görülecektir. Sadece bu iki lejantla; mevcut planlanmış ve yapılaşmış sanayi alanı ve (3.800 Ha) ilave rezerv olabilecek planlanmış, fakat yapılaşmamış alanlar (4.900 Ha) var iken, 11.700 Ha lık bir alanı daha gözden çıkarmaktayız.

Trakya plandaki ilave-lerle tarım bölgesi olmaktan çıkacaktır

 Buna yeni ilave edilmiş olunan Sanayi, OSB ve Lojistik alanlarını eklediğimizde Trakya'dan bir tarım bölgesi ve su havzası olarak bahsedilmesi neredeyse imkânsız olacaktır. Enerji depolama alanlarının su havzalarında, 1. ve 2. sınıf deprem kuşağında olmak üzere ve ucu açık bir şekilde 1/25.000 ölçekli planlara havale edilmesi aklımıza 1999 yılında İzmit'teki depremi ve akabinde oluşan yangınları getirmektedir. Millet olarak çabuk unutma ve unutturma özelliğimiz bölgeyi ve bölge halkını ciddi tehditlerle karşı karşıya bırakmaktadır.”