CHP Kırklareli Milletvekili Tansel Barış, yerel basının yaşadığı sıkıntıları parlamento gündemine taşıdı. Sorunların tespit edilmesi için komisyon kurulmasını teklif eden Barış, önerisinde şu ifadeleri kullandı: "Basın, toplumun yaşananlardan haberdar olabilme ihtiyacından ortaya çıkmış ve yüzyıllardır insan yaşamında önemli bir yer edinmiştir. 

Ülkemizde gazeteciliğin başlangıcı, "Takvim-i Vakayı" adıyla 1831 yıllarına dayanmaktadır. Tarihi bu kadar uzun bir geçmişe dayanmasına karşın, gazete; dünyada aydınlar arasında en etkili kitle haberleşme aracı özelliğini korurken, ülkemizde oynadığı rol ve taşıdığı önem bakımından üzerinde durulması ve tartışılması gereken bir olgudur. 

Basınımız, ulusal ve yerel basın olarak adlandırılırken, genellikle, yerel basın, ulusal basının yan kolu şeklinde algılanmıştır. Ulusal basın; bireylere, ulaşamadıkları ve düşünemedikleri dünyayı ayaklarına getirirken, yerel basın yayımlandığı yörede, kişilerin sorunlarını çözmelerine yardımcı olur. Yerel basın, kişiler arasındaki ilişkilerin olumlu yönde gelişmesini sağlamak, yerel düzeydeki kamuoyunun oluşmasına katkıda bulunmak ve bir ölçüde yerel yönetimleri denetleyerek, eleştirerek kamu görevi de yapmaktadırlar. Yerel basın, ulusal basın kadar geniş çaplı olmasa da il, ilçe ve beldelerde günlük, haftalık ya da daha fazla aralıklarla çıkan, dar çevrede bölge haberlerine yer vererek, yöresel gelişmeyi ve sorunları ön planda tutmaya çalışmaktadır.

Bugün ulusal bir gazetenin çektiği sıkıntılar veya eksiklikler, yerel gazete için de geçerlidir. Aslında hiçbir zaman sorunları birbirlerinden bağımsız değildir. Sayıları 700-900 arasında değişen, çeşitli kent ve kasabalarda çıkan yerel gazetelerin kendilerine özgü pek çok farklı sorunları vardır. Sadece kendi çevresiyle ilgili olaylara ilgi duymakla yetinmeyen yerel gazete, siyasi, adli, mülki veya kentteki diğer kamu kuruluşlarıyla bire bir ilişkili olması sebebiyle haber kaynağına ulaşmada ve bunun sunumunda fazla zorluk çekmemektedir. 

Ancak bu kurumlardaki yöneticilerin bir kısmı: Gazeteci, haberci ve habere gereği kadar değer vermediğinden kentteki yerel gazetecilik olayı kısır bir döngüye dönmekte ve bu durum da yerel gazeteciliğin gelişmesini engellemektedir. Bugün yerel gazetecilik mesleğini yerine getirmeye çalışan gazeteciler vali, kaymakam ya da belediye başkanlarının aleyhinde bir haber yaptıklarında, ya o kentte habercilik yapmalarının önüne birçok engel çıkarılmakta ya da çalıştığı basın kuruluşu birçok engellemelerle karşılaşmaktadır.  Bu durum da yerel gazeteciliğin gelişimini olumsuz yönde etkilemektedir. 

Yerel basınımızın sorunu sadece bununla sınırlı değildir. Saymakla bitiremeyeceğimiz pek çok sorunları vardır. Haber toplamak, haberi basmak, kitlelere duyurmak ve ayakta kalabilmek için her şeyden önce maddi bir güce ihtiyaç vardır. Maddi sıkıntı çeken gazete tecrübeli ve eğitimli eleman çalıştıramamaktadır. Eğitimli eleman eksikliği, teknolojik alanda yetersizlik, halkın yerel gazeteyi yeterince benimsememesi, haber akışının ve sunumunun tatmin edici düzeyde olmaması gibi konularda da yerel gazeteler oldukça sıkıntılıdır. Ayrıca resmi ilan pastasından yeterince pay alamamak, ticari ilan ve reklam yetersizliği, gazetenin ham maddesi olan kağıdı temin etme zorluğu, tiraj sorunu ve devletin yerel gazetelere yeterince destek vermemesi gibi birçok sorunları vardır. 

İl, ilçe ve beldelerimizde halkımızın dünyaya açılan gözü, kulağı olan, yerel düzeydeki kamuoyunun oluşmasına katkıda bulunan ve bir ölçüde yerel yönetimleri denetleyerek, eleştirerek kamu görevi yapan yerel gazetelerimizin sorunlarının ortaya çıkarılarak, ayakta durabilmeleri için alınması gereken tedbirlerin belirlenmesi amacıyla Anayasamızın 98, İçtüzüğümüzün 104 ve 105. maddeleri gereğince bir komisyon kurularak konunun tüm boyutlarıyla araştırılmasını saygılarımızla arz ederiz"